หน้าบูดบึ้ง “นี่เป็นเรื่องระหว่างข้ากับ นาง ผู้ที่ไม่เกี่ยวข้องไสหัวออกไปซะ!”
ชายหนุ่มคนหนึ่งยืดตัวขึ้นพร้อมกล่าวอย่างโกรธเคือง “ข้าถามว่าเจ้ากำลังพูดเรื่องอะไรอยู่? ข้าบอกเ เจ้าแล้วใช่หรือไม่ว่าเราสองคนจะปกป้องแม่นางซิ่วเอ๋อ!”
ชายคนนี้รู้ดีว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นคนสำคัญของอิ๋งเค่อจวี
เถ้าแก่เฉียนเคารพจางซิ่วเอ๋อมาก หากเขาสามารถแสดงความปกป้องนางในคราวนี้ แล้วจางซิ่วเอ๋อพูดกล่าวถ ถึงเขาอย่างดีสักสองสามคำต่อเถ้าแก่เฉียน เขาก็ย่อมมีอนาคตที่สดใสใช่หรือไม่?
นอกจากนั้น เดี๋ยวเถ้าแก่ก็จะมาที่นี่แล้ว ดังนั้นเถ้าแก่ควรได้เห็นว่าเขากระตือรือร้นมากแค่ไหน
“เด็กน้อยยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม อย่าคิดว่าจะท้าทายข้าได้เพียงแค่รู้จักสุนัขสองสามตัวในอิ๋งเค่อจวี ถึงเถ้าแก่เฉียนจะมาด้วยตนเอง ข้าก็ไม่มีวันปล่อยเจ้าไป” ฟู่ต้าเตากล่าวอย่างดูแคลน
เป็นเพราะการเคลื่อนไหวของเถ้าแก่เฉียนนั้นเชื่องช้า ฟู่ต้าเตาจึงยังไม่ได้พบกับเถ้าแก่เฉียนในเวลานี
ดังนั้นเขาจึงคิดว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นเพียงนางจิ้งจอกที่หลอกใช้ชื่อของเถ้าแก่เฉียนเพื่อสร้างเรื่องร ราว!
เถ้าแก่เฉียนโผล่มาจากด้านหลัง เขากล่าวประโยคยาวออกด้วยน้ำเสียงลุ่มลึก “วาจาใหญ่โตสามหาวเสียจร
