ิง ! ข้าล่ะนึกอยากเห็นนัก ว่าผู้ใดมันกล้าวุ่นวายที่นี่!”
“เถ้าแก่เฉียนมาถึงแล้ว!” ใครคนหนึ่งอุทานออกมา
ผู้รับชมทั้งหมดพลันคึกครื้นอย่างตื่นเต้นที่จะได้ดูการแสดงของเถ้าแก่เฉียนต่อสู้กับฟู่ต้าเตา
ฟู่ต้าเตาเงยหน้าขึ้นมองเถ้าแก่เฉียน สีหน้าของเขาบิดเบี้ยวอย่างไม่น่ารับชมเท่าใดนัก
การบังเอิญมีเรื่องกับเถ้าแก่เฉียน นับว่าเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดจริง ๆ
“เถ้าแก่เฉียน” จางซิ่วเอ๋อมองแผ่นหลังของเถ้าแก่เฉียน
เถ้าแก่เฉียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องกังวล ชุนเถากำลังไปตามหมอกับคนของข้าแล้ว นางจะปลอดภัย”
จางซิ่วเอ๋อถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก ก่อนจะโค้งคำนับให้เถ้าแก่เฉียน “ขอบคุณท่านแล้ว”
“ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องสุภาพนักหรอก” เถ้าแก่เถียนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ในสายตาของเถ้าแก่เฉียน จางซิ่วเอ๋อคือเทพเจ้าแห่งความมั่งคั่งของตน เพียงแค่การช่วยเหลือเทพเจ้าแห่ งความมั่งคั่งองค์นี้ ทุกสิ่งย่อมไม่สูญเปล่าแน่นอน
การจัดการกับนักเลงอย่างฟู่ต้าเตาเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย
“เจ้าคือฟู่ต้าเตางั้นหรือ?” เถ้าแก่เฉียนหรี่ตามองด้วยใบหน้าไม่แยแสและเย่อหยิ่ง
ฟู่ต้าเตาเงยหน้าขึ้น “ข้านามว่าฟู่ต้าเตา! นี่มันอะไรกัน? ท่านต้องการอยู่ฝ่ายเดียวกับนัง
