เนื้อหมูราคาถูกก็ไม่มีคนมาซื้อหรอก
จางซิ่วเอ๋อตัดสินใจได้เด็ดขาด
คราแรกจางซิ่วเอ๋อคิดว่าจัดการปัญหาได้แล้ว แต่ผ่านไปไม่นานก็มีคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาด้วยท่าทางดุดัน
คนที่เดินนำหน้าคือชายร่างกำยำคนหนึ่ง
จางซิ่วเอ๋อรู้จักคนผู้นี้ ก่อนหน้านี้ไม่นานนางเพิ่งโดนเขาขู่ไปว่าขืนยังขายหมูพะโล้อยู่ที่นี่ เขาจะพังร้านของนางเสีย
ด้านหลังของชายกำยำคนนั้นมีหญิงชราชุดครามตามมาด้วย
หญิงชราอุ้มเด็กอายุราว ๆ 4-5 ขวบไว้ในอ้อมอก ขณะนี้เด็กคนนั้นกำลังหลับตาปี๋
นอกจากคนผู้นี้แล้วยังมีชายฉกรรจ์อีกหลายคนเดินตามหลังมา
ตั้งแต่จางซิ่วเอ๋อเห็นว่าสองคนนี้อยู่ด้วยกัน ก็เข้าใจแล้วว่าเรื่องราวเป็นอย่างไร
ใช้นิ้วเท้าคิดยังคิดออกว่าทุกคนมาหาเรื่องตนกันหมด
ชายร่างกำยำคนนั้นพุ่งเข้ามา ตบเนื้อหมูในมือลูกค้าคนหนึ่งกระเด็นโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง
ลูกค้าคนนั้นอึ้งงัน “เจ้าทำแบบนี้ได้อย่างไร?”
“ข้าช่วยเจ้าอยู่ กลัวว่าเจ้าจะถูกพิษตาย” ชายร่างกำยำกล่าว
จางซิ่วเอ๋อยื่นเงินที่เพิ่งรับมาคืนให้ลูกค้าคนนั้นพร้อมบอก “ขออภัยด้วยนะ ตอนนี้มีเรื่องยุ่งนิดหน่อย อีกเดี๋ยวค่อยขายหมูให้เจ้านะ”
“ถุย เจ้าว่าใครยุ่งยาก” ชายร่างกำยำคนนั้นพูดไ
