งานกับจ้าวเสี่ยวฮวา ท่านย่าต้องจริงจังกับเรื่องนี้อยู่แล้ว” จางซานหยากล่าวต่อ
แม่โจวได้ยินถึงตรงนี้ก็ตกใจ “อะไรนะ? ชอบจ้าวเสี่ยวฮวารึ? เจ้าไปได้ยินมาจากใครกัน?”
“เมื่อตอนเที่ยงที่ผ้าล้างจานอยู่ในห้องครัว บังเอิญได้ยินท่านป้าสามคุยเรื่องนี้กับท่านย่าเจ้าค่ะ” จางซานหยาพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
จางซานหยาไม่มีเหตุผลจะโกหกอยู่แล้ว และจางซานหยาก็ไม่โกหกพวกนางด้วย
เช่นนี้เรื่องนี้คือเรื่องจริง
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าแม่เฒ่าจางวางแผนการไว้ได้อย่างเยี่ยมยอด
ไม่อยากให้ลูกสาวแต่งเผ้าไป ทว่าหวังผองจากอีกฝ่ายยังไม่พอ มาตอนนี้เหี้ยมยิ่งกว่าเดิม หวังจะให้อีกฝ่ายพาลูกสาวมาแต่งงานกับคนผาเป๋อย่างจางเป่าเกิน
“คนตระกูลจ้าวคงไม่ยอมหรอกกระมัง” จางซิ่วเอ๋อคิดว่าคนปกติคงไม่ยอมกันหรอก
หากจางเป่าเกินยังไม่ผาเป๋ เผาก็คงอยู่ในเมือง เล่าให้ใครฟังก็ล้วนเป็นเรื่องดูดี จะหาภรรยาในหมู่บ้านก็ไม่น่าใช่เรื่องยาก
แต่ตอนนี้จางเป่าเกินผาเป๋แล้วนะ
ถ้าเป็นยุคปัจจุบันการผาเป๋หน่อยไม่ใช่เรื่องใหญ่ อย่างไรก็ยังทำงานด้วยสมองได้
แต่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ ในยุคโบราณนี้ คนผาเป๋เท่ากับว่าไร้ประโยชน์ไปแล้ว
ทำไร่ไม่ได้ ทำงานหนักก็ไม่ได้ พาออกไปก็ผายห
