ตอนที่ 359 โอ้อวด
ความเฉยชาของจางซิ่วเอ๋อทำให้จางอวี่หมินเจ็บใจมาก
“นี่ เจ้าเห็นวัวตัวนี้หรือไม่?” จางอวี่หมินกระโดดไปอยู่ตรงหน้าจางซิ่วเอ๋อและถาม
จางซิ่วเอ๋อมองจางอวี่หมิน จากนั้นก็ยิ้มบางพลางเอ่ย “ข้าไม่เห็นวัว เห็นแต่สุนัขตัวหนึ่งที่เห่าไปทั่ว”
จางอวี่หมินอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรู้ตัวว่าจางซิ่วเอ๋อด่านาง จึงมีสีหน้ามืดครึ้มลงพร้อมเอ่ยด้วยเสียงเกรี้ยวกราด “จางซิ่วเอ๋อ เจ้าว่าใคร?”
จางซิ่วเอ๋อกระพริบตาพร้อมกล่าว “ข้าไม่ได้ว่าใครนี่ ทำไมเจ้าต้องรีบร้อนรับด้วยเล่า? หรือเจ้าเองก็รู้สึกแบบนี้เช่นกัน?”
จางอวี่หมินมองจางซิ่วเอ๋อด้วยความเดือดดาล นางคิดจะพูดอะไรอีก ทว่าในขณะนั้นเองแม่เฒ่าจางได้ชะโงกหัวออกมาจากในห้องและเอ่ยขึ้น “อวี่หมิน เจ้ากลับมานี่”
แม่เฒ่าจางพูดพลางส่งสายตาให้จางอวี่หมิน
จางอวี่หมินเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงข่มโทสะของตัวเองลง
นางเอามือลูบเรือนผมตนเอง จงใจให้จางซิ่วเอ๋อเห็นว่านางมีดอกไม้ผ้าดอกใหม่ประดับศีรษะ แล้วจึงบิดตัวเดินเข้าไปในห้อง
แน่นอนว่าจางซิ่วเอ๋อเห็นท่าทางทั้งหมดนี้ของจางอวี่หมิน
และในตอนนั้นเองที่จางซิ่วเอ๋อสังเกตเห็นว่าจางอวี่หมินเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่
นับตั้งแ
