งซิ่วเอ๋อมองจางชุนเถาอย่างชื่นใจ จางชุนเถาอายุน้อย บำรุงร่างกายได้ง่ายกว่าตัวเอง ตอนนี้หน้านางเริ่มเปล่งประกายชุ่มชื้นแล้ว จนคิดว่าในภายภาคหน้าน้องสาวของนางต้องสวยสง่าแน่นอน
ดังนั้นนางจะวางแผนอนาคตที่ดีให้กับจางชุนเถา
ต่อให้ไม่ต้องร่ำรวยมั่งคั่งมาก ก็ต้องให้จางชุนเถามีกินมีใช้
นางไม่ได้ต้องการให้จางชุนเถาแต่งเข้าตระกูลเศรษฐี แค่หวังว่าตัวเองจะสร้างชีวิตแบบนี้ให้จางชุนเถาได้
ในใจของนางเห็นจางชุนเถาเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของตัวเองตั้งนานแล้ว ย่อมต้องดูแลเป็นอย่างดี
เมื่อมาถึงตัวเมือง จางซิ่วเอ๋อก็ไปส่งเนื้อให้อิ๋งเค่อจวีก่อน แล้วจึงรับเอาเตาหม้อกลับมา
ก่อนจะเริ่มตั้งร้านขายหมูพะโล้
ครั้งนี้ขายดีกว่าครั้งก่อนเห็น ๆ
สามวันก่อน มีคนจำนวนหนึ่งมาซื้อหมูพะโล้ในตอนที่จางซิ่วเอ๋อเก็บร้านแล้ว จึงซื้อไม่ทัน ครั้งนี้เห็นจางซิ่วเอ๋อตั้งร้านจึงไม่รอซื้อตอนบ่าย ต่างจ่ายเงินและรับหมูไปทันที
โดยไม่ต้องรอถึงตอนค่ำเลย
จางซิ่วเอ๋อทำมาค้าขายได้ไม่เลว
แต่พอขายดี ก็เป็นที่คับแค้นใจของผู้อื่น
ขณะนั้นชายรูปร่างสูงใหญ่คนหนึ่งได้กระเถิบเข้ามาใกล้ร้านเนื้อของจางซิ่วเอ๋อ เขากวาดสายตามองจางซิ่วเอ๋อก่อนและกวาดสายตามองจางชุนเถา สุด
