อก
แน่นอนว่าตัวนางคงไม่มีทางนินทาแม่เฒ่าจางกับคนอื่น คำพูดบางอย่างแค่คุยกับคนสนิทก็พอแล้ว แต่ถ้าพูดกับคนอื่น ถ้าเรื่องนี้ถูกแพร่หลายออกไปจะกลายเป็นว่านางเป็นคนไม่ดี
ถึงอย่างไรนางเป็นหลาน ในยุคสมัยที่กตัญญูถือเป็นคุณธรรมสูงสุด การว่าร้ายย่าตัวเองไม่ว่าอย่างไรก็เกินไปหน่อย
จางซิ่วเอ๋อไม่ทำอะไรที่โดนผู้อื่นเอาไปพูดได้หรอก
“คือว่า ซิ่วเอ๋อ เจ้าอย่ามัวยืนอยู่ตรงนั้น เข้ามานั่งในบ้านก่อนสิ” แม่เฒ่าหลิวได้หมูพะโล้ของจางซิ่วเอ๋อมา จึงถูกใจจางซิ่วเอ๋อมากขึ้น เวลานี้นอกจากจะไม่รังเกียจว่าจางซิ่วเอ๋ออัปมงคลแล้ว ยังรู้สึกว่าการมีความสัมพันธ์ที่ดีกับจางซิ่วเอ๋อจะช่วยให้มีหน้ามีตาขึ้นมาได้
จางซิ่วเอ๋อยิ้มพลางกล่าว “ไม่ล่ะเจ้าค่ะ ข้าต้องไปขายหมูพะโล้ในเมืองอีก ไว้วันหลังข้าว่างแล้วจะมานะเจ้าคะ”
“ก็ได้ ถ้าเช่นนั้นวันหลังเจ้าอย่าลืมมานั่งเล่นที่บ้านข้านะ” แม่เฒ่าหลิวบอกอย่างสนิทสนม
ต่อให้ปกติแม่เฒ่าหลิวพูดจาไม่ค่อยน่าฟังเท่าใด เวลานี้ก็เริ่มพูดจาดีกับจางซิ่วเอ๋อแล้ว
ตอนที่จางซิ่วเอ๋อไป แม่เฒ่าหลิวไม่ได้ไปส่ง
ไม่ใช่ว่านางไม่อยากไปส่ง แต่ตอนนี้นางรอกินเนื้อไม่ไหวแล้ว
เพราะจางซิ่วเอ๋อเพิ่งเอาออกมาจากหม้อ เวลานี้ยังร