าหลิวได้ยินจางซิ่วเอ๋อพูดแบบนี้แล้วรู้สึกชอบใจมาก
นางไม่รังเกียจว่าจางซิ่วเอ๋อให้ของน้อยไปหรอก
ถึงอย่างไรในใจของแม่เฒ่าหลิว จางซิ่วเอ๋อก็ไม่จำเป็นต้องตอบแทนอะไรนาง
ก่อนหน้านี้นางพูดเข้าข้างจางซิ่วเอ๋ออยู่หลายครั้งก็จริง แต่นั่นไม่ใช่เพราะอยากช่วยจางซิ่วเอ๋อ นางแค่อยากมีส่วนร่วม และได้ปะทะกับแม่เฒ่าจางด้วย
ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อมาตอบแทนนางขนาดนี้ถือว่าเป็นเรื่องสุดยอดประหนึ่งมีของกินหล่นมาจากฟ้าแล้ว ในเมื่อเป็นของกินที่หล่นมาจากฟ้า ก็คงไม่รังเกียจว่ามีน้อยไป
อีกอย่าง นี่เนื้อชิ้นใหญ่เลยนะ ปกตินางไม่กล้าซื้อหรอก
หลายวันก่อนแม่เฒ่าซ่งซื้อเนื้อมาชิ้นหนึ่งยังเดินอวดไปทั่ว! ตอนนี้นางเองก็มีกินบ้างแล้ว!
แต่นางไม่พูดเรื่องที่ตัวเองมีเนื้อกินให้คนอื่นฟังหรอก เดี๋ยวคนอื่นจะได้ผลประโยขน์ไปด้วย ประโยชน์แบบนี้ตัวเองได้แต่ผู้เดียวก็พอ
“ช่างประเสริฐนักซิ่วเอ๋อ ข้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าเป็นเด็กเอาใจผู้อื่นเป็น ไม่เหมือนกับย่าเจ้าที่ไม่ยอมตาย ๆ ไปสักที” แม่เฒ่าหลิวชมจางซิ่วเอ๋อไปพลาง เหยียดหยามแม่เฒ่าจางไปพลาง
แม่เฒ่าหลิวไม่คิดว่าการที่ตัวเองว่าร้ายแม่เฒ่าจางต่อหน้าจางซิ่วเอ๋อจะไม่เหมาะ
ส่วนจางซิ่วเอ๋อนั้นไม่สนใจจะปกป้องแม่เฒ่าจางหร
