ลังเข้าห้อง
เมื่อเข้ามาถึงในห้องแล้ว เขาก็อดมองไปทางห้องของจางซิ่วเอ๋อไม่ได้
เถี่ยเสวียนเขยิบตัวเข้ามา “เจ้านาย มองอะไรอยู่หรือ?”
เนี่ยหย่วนเฉียวหันกลับมามองเถี่ยเสวียนพลางกล่าว “คนงาม”
ขณะนั้นเถี่ยเสวียนกำลังหยิบน้ำถ้วยหนึ่งขึ้นมาดื่มอยู่ ครั้นเขาได้ยินมาถึงตรงนี้ก็แทบพ่นน้ำออกมา ข่มอารมณ์อยู่ครู่หนึ่งถึงกลืนน้ำลงไปได้ และอดทนวางถ้วยให้ดี
หลังจากนั้นถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก….ดีนะที่ไม่พุ่งออกมา
จากนั้นเขาก็ถามอย่างไม่อยากจะเชื่อ “เจ้านาย เมื่อครู่ท่านบอกว่ามองอะไรนะขอรับ? คนงาม? ทำไมข้าถึงไม่เห็นล่ะ?”
เนี่ยหย่วนเฉียวมองเถี่ยเสวียนอย่างมีความหมาย
เถี่ยเสวียนเหมือนจะอ่านความหมายบางอย่างออกจากสายตาของเนี่ยหย่วนเฉียว เวลานี้จึงพูดด้วยความประหลาดใจ “คือว่า…..เจ้านาย อย่าบอกนะขอรับว่า คนงามที่เจ้านายพูดถึงคือ….จางซิ่วเอ๋อ?”
………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
คนงาม…บ้า บ้าที่สุด เขินไปหมดแล้วนะ
เอาจริงคุณชายเนี่ยก็โรแมนติกอยู่น้า ซิ่วเอ๋อไม่สนใจเหรอ
ไหหม่า(海馬)
