่เฒ่าจางกลับรู้สึกประหลาดใจยิ่ง!
นี่คือจางต้าหู เป็นบุตรที่ซื่อสัตย์และเชื่อฟังที่สุด เขาไม่เคยแม้จะต่อต้าน! แต่คราวนี้เขากลับกล้าหาญพูดมันออกมาต่อหน้าทุกคนได้อย่างไร?
แม่เฒ่าจางโต้กลับ “จางต้าหู! เจ้ามีเมียมีลูกแล้วลืมแม่! เจ้าคนนอกคอก!”
จางต้าหูเพียงรับฟังอย่างเงียบ ๆ ในตอนนี้หัวใจของเขาพลันเย็นเยือกขึ้นมา
เขาไม่เชื่อฟังงั้นหรือ? เขามีเมีย มีลูก แล้วลืมแม่งั้นหรือ? เขาคิดไตร่ตรองพร้อมนึกย้อนไปถึงวันที่เขายืนมองภรรยาของเขาถูกมารดาทุบตี หากไม่ใช่เพราะอาหารรสเลิศของจางซิ่วเอ๋อในทุกวันนี้ แม่โจวก็คงไม่มีชีวิตรอดมาได้ถึงตอนนี้แน่
เขาไม่เคยปกป้องภรรยาและลูกเลยสักครั้ง
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ จางต้าหูไม่กล้าที่จะคิดเรื่องนี้ต่อ
จะมีใครที่ไหนบ้าง ยามสับสนสงสัย ต่อให้มีผู้ใดทุบตีตนเอง อย่างดีก็ตื่นขึ้นเล็กน้อย แต่จากครั้งก่อนที่เขาสับสน ก็เกรงว่าจะเกิดเรื่องเดิมซ้ำ
เช่นนั้นแล้วเขาก็ยังเป็นคนงี่เง่าเช่นเคย
ดังนั้นในขณะนี้ จางต้าหูเพียงรับฟังถ้อยคำนั้นอย่างเงียบ ๆ และไม่ได้โต้เถียงกลับ
แม่เฒ่าจางเบื่อที่จะดุด่าแล้ว นางยื่นมือไปหาแม่โจวพร้อมกล่าว “เอามา!”
แม่โจวมองแม่เฒ่าจางอย่างไม่เข้าใจ “อะไร?”
“เงิน! จางซิ่วเอ๋อ
