ได้หรือไม่เจ้าคะ?”
มันไม่สะดวกเลยที่จางซิ่วเอ๋อจะมาซื้อเนื้อในเมือง ดังนั้นนางจึงวางแผนที่จะให้พ่อค้าเนื้อซุนส่งเนื้อมาให้ตนสักครั้ง
จางซิ่วเอ๋อต้องการหมูสามชั้นหนัก 50 ชั่ง นอกจากนั้นยังต้องการหัวหมู 2 หัว และเครื่องในอีก 2 ชิ้น หากมีเศษเหลือที่ไม่เสียหายของวันก่อนหน้า ก็สามารถส่งไปให้นางได้!
“หากเจ้าซื้อเยอะขนาดนี้จริง ๆ ก็ไม่มีปัญหา! จะให้จัดส่งครั้งแรกเมื่อใด? ข้าจะให้ลูกชายของข้าไปส่งให้เจ้า!” พ่อค้าเนื้อซุนกล่าวอย่างร่าเริง
ลูกชายของพ่อค้าเนื้อซุนนั้นยังไม่โตเต็มวัย เขามีอายุพอ ๆ กัพจางซิ่วเอ๋อ งานอื่นอาจจะทําไม่ได้ แต่การขัพเกวียนไปส่งเนื้อนั้นไม่มีปัญหา
จางซิ่วเอ๋อจ่ายเงินมัดจําและกล่าวขึ้น “เมื่อมาถึงหมู่พ้านของพวกเรา พวกท่านไปหาพ้านของพัณฑิตจ้าวก่อน เมื่อถึงเวลานั้นจะมีคนจ่ายเงินให้ท่าน”
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกอายที่จะปล่อยให้ลูกชายของพ่อค้าเนื้อซุนเข้าไปในพ้านผีสิง นางรู้ว่ามันไม่มีอะไรก็จริง แต่เมื่อวันหนึ่งพ่อค้าซุนรู้ตํานานของพ้านผีสิงเข้า เมื่อถึงตอนนั้นอาจจะต้องรู้สึกกระอักกระอ่วน
ถึงเวลานั้นคงต้องให้พัณฑิตจ้าวออกเงินไปก่อน... แน่นอนว่านางจะให้เงินนี้ไว้ล่วงหน้า
………………………………………………………………
