้ามาเป็นลูกค้าขาประจำ ลดราคาให้ก็ได้อยู่ หัวหมูข้าขายแพงหรืออย่างไร ตั้งราคาไว้ 70 เหรียญทองแดงก็แล้ว คนก็ยังไม่ค่อยซื้อ… เหลือด้วยซ้ำไป หากมันจะขายเป็นเงินได้ ก็ดีกว่าเก็บไว้อยู่แล้ว”
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้า “เป็นเช่นนี้นี่เอง”
“แม่นางน้อย หากเจ้ามาซื้อบ่อยขึ้นในอนาคต ข้าก็จะไม่ต้องลำบาก! เพราะไม่จำเป็นต้องทิ้งหัวหมูไว้ที่บ้านอีกแล้ว” พ่อค้าเนื้อซุนกล่าวด้วยรอยยิ้ม
เป็นเรื่องที่ต้องทราบว่าครอบครัวของพวกเขามีเนื้อกินตลอดเวลา แต่ทุกครั้งที่พวกเขากินล้วนมีแต่เศษ หรือหัวหมูอะไรทำนองนี้
ต่อให้มันจะดีแค่ไหน เขาก็ไม่อาจทนได้หากต้องกินแบบนี้ทุกวัน
เขาเพียงขายหัวหมูในราคา 70 เหรียญทองแดง ซึ่งมันหมายความจะมีเนื้อสดไว้กินถึง 7 ชั่ง!
หัวหมูหนึ่งหัวมีเนื้ออยู่ 5 ชั่ง สูงสุดไม่เกิน 6 ชั่ง ซึ่งมีมูลค่าเทียบเท่ากับ 12 เหรียญทองแดงต่อชั่ง แถมยังจัดการค่อนข้างยากลำบาก
คนอื่นอาจจะคิดว่าเนื้อหัวหมูคือสิ่งที่ดี แต่พ่อค้าเนื้อซุนได้กินมันอยู่บ่อยครั้ง และรู้สึกเบื่อหน่ายกับมันไม่น้อย
ในเมื่อพ่อค้าเนื้อซุนคิดที่จะลดราคาให้จางซิ่วเอ๋อ แล้วจางซิ่วเอ๋อจะไม่เห็นควรด้วยได้อย่างไร?
นางตอบกลับทันที “ต้องขอบคุณท่านแล้ว”
พ่อค้าเนื้อซุน
