ถามอีกครั้งอย่างห่วงใย “ไม่ทราบว่าวิญญาณชั่วร้ายในบ้านของเจ้าหายไปหรือยัง? ข้ายังมีเลือดหมูอยู่บ้าง หากเจ้าต้องการก็สามารถมารับมันได้ทุกเมื่อ”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินคำว่าเลือดหมู นางก็ตระหนักได้ว่าตนไม่ได้ทำสิ่งนี้มานานแล้ว
นางยิ้มแล้วตอบกลับ “ไว้วันว่าง ๆ คราวหน้าข้าจะมารับ” ตอนนี้นางมีเกวียนลาแล้ว หากจะขนเลือดหมูก็สะดวกมาก
ไส้หมูทอดนั้นอร่อยยิ่ง แต่ส่วนอื่น ๆ ของลำไส้ถ้านำไปทำเป็นไส้กรอกเลือดหมู หรือไส้กรอกยัดไส้ได้ก็ดูเข้าท่าเช่นกัน
จางซิ่วเอ๋อหยิบข้าวของพร้อมกับจ่ายเงิน จากนั้นจึงทำข้อตกลงกับพ่อค้าเนื้อซุนว่าหากการค้าของนางไปได้ดี นางจะมาซื้อหมูบ่อย ๆ
ตอนนี้พ่อค้าเนื้อซุนฆ่าหมูเฉลี่ยแล้ววันละ 2 ตัว ตัวหนึ่งส่งไปที่ภัตตาคาร และอีกตัวขายตามท้องถนน ดังนั้นหัวหมูต้องมีเพียงพอ เพราะเขาเกรงว่าจางซิ่วเอ๋อจะไม่ได้รับมัน!
หลังจากที่จางซิ่วเอ๋อนำทุกสิ่งกลับมา นางก็ทิ้งหัวหมูเอาไว้ หลังจากกินอาหารเย็นแล้ว นางจึงต้มหัวหมูในหม้อ เติมฟืนลงในเตา จากนั้นปิดฝาหม้อไว้ให้สนิทก่อนเข้านอน
วันรุ่งขึ้น จางซิ่วเอ๋อและจางชุนเถาได้ตื่นแต่เช้า
พวกนางใช้ถังไม้บรรจุหัวหมู หมูสามชั้น หัวใจหมู ตับหมู ไส้หมู และอื่