น ๆ ที่ปรุงไว้ด้วยกันจนเต็มถัง
นอกจากนั้นนางยังมีฟืนที่สับไว้เป็นชิ้นเล็ก ๆ และเชื้อปะทุไฟสำหรับจุดไฟวางไว้บนเกวียนลาอีกด้วย
ไม่มีทางที่นางจะกลับมาอีกครั้งในเวลาเที่ยง และจางซิ่วเอ๋อคงไม่อาจทำอาหารให้ทุกคนได้ แต่นางก็เตรียมแพนไว้แล้ว
ดังนั้นจางซิ่วเอ๋อจึงแยกเนื้อพะโล้ไว้เป็นจำนวนมาก
ในเวลานั้นที่จ้าวเอ้อร์หลางกลับมาพร้อมกับจางซานหยา พวกเขาก็สามารถอุ่นอาหารและรับประทานมันได้ ซึ่งทุกคนไม่คัดค้านความคิดนี้ อย่างไรก็ตามพะโล้หม้อนี้ก็อร่อย
ไม่ว่าจางซานหยาและจ้าวเอ้อร์หลางจะอายุน้อยเพียงใด หลังจากที่ได้ติดตามจางซิ่วเอ๋อแล้ว ทั้งสองก็สามารถทำอาหารได้
นอกจากเนื้อแล้ว หากทั้งสองพอมีเวลาก็สามารถพัดพักรับประทานได้ด้วย
สำหรับอาหารค่ำนั้นไม่มีปัญหาเลย
จางซิ่วเอ๋อวางแพนว่าจะกลับมาในตอนบ่าย
และจางซิ่วเอ๋อไม่ได้วางแพนว่าจะขายเนื้อพะโล้ในทุกวัน นางจะไปที่นั่นทุก 3 วัน เพราะตอนนี้ในเมืองชิงสือมีตลาดเล็ก ๆ ในทุก 3 วัน
เมื่อคนน้อย นางจึงไม่จำเป็นต้องเข้าเมืองตลอดเวลา
และนางไม่สามารถจดจ่อกับการค้านี้เพียงอย่างเดียวได้ นางยังมีบ้านที่ต้องดูแล
หากมีเวลาเพียงพอ นางก็จะออกไปขายบ้าง แต่หากมีเวลาน้อยนิด จางซ