ตอนที่ 339 ยุยง
เมื่อแม่เฒ่าจางคิดได้ดังนั้น ก็จดจำเรื่องนี้ไว้ในใจของตนเองก่อน
สิ่งที่สําคัญที่สุดในตอนนี้คือการนําผลประโยชน์ที่มองเห็นเข้ามาอยู่ในมือของตัวเอง
จางต้าหูมองไปที่จางต้าเหอและไม่รู้ว่าตนควรจะตอบอย่างไร
แม่เฒ่าจางฉวยโอกาสนี้กล่าวขึ้นมา “เอาเถอะ เจ้าอย่าคิดจะคืนของกลับไปเลย หากเจ้าเป็นพ่อที่มีความสามารถ เช่นนั้นก็ไปคิดบัญชีกับท่านหมอเมิ่ง! ล้างอายให้ซิ่วเอ๋อเสีย!”
จางต้าหูมองแม่เฒ่าจาง ผ่านไปครู่ใหญ่จึงเอ่ยขึ้น “ท่านแม่ ท่านเรียกหาข้ามีเรื่องอะไรหรือ?”
จางต้าหูไม่รู้ว่าเขาควรไปชำระบัญชีแค้นกับท่านหมอเมิ่งอย่างไร จึงตัดสินใจทำตัวเป็นเต่าหดหัวชั่วคราว และไม่คิดถึงเรื่องนี้
แม่เฒ่าจางกล่าว “ที่ข้าเรียกหาเจ้าไม่ได้มีเรื่องอันใดหรอก แต่ซิ่วเอ๋อไม่ได้ซื้อลาหรอกหรือ? ไม่ว่าเงินจะมาจากที่ใด ก็เป็นเรื่องดี เจ้าดูสิ ข้าวสาลีบ้านเรากําลังจะเก็บเกี่ยวแล้ว เอาลาตัวนั้นมายืมใช้ เจ้าจะได้ไม่ต้องเหนื่อยใช่หรือไม่?”
จางต้าหูได้ยินดังนั้นก็กล่าวด้วยเสียงอู้อี้ “งานนี้ข้าทำได้ ไม่ต้องยืมลาหรอกขอรับ”
นัยน์ตาของแม่เฒ่าจางเบิกกว้าง “ไม่ใช่ว่าข้าสงสารเจ้าอยู่หรือ? เจ้าอยากจะแบกสิ่งเหล่านี้กลับมาเหมือนปีที่แล้วเช่
