นนั้นรึ?”
ก่อนหน้านี้ แม่เฒ่าจางไม่ยินยอมที่จะเสียเงิน 2 ถึง 3 เหรียญทองแดงเพื่อเช่ารถ ดังนั้นจึงขอให้จางต้าหูขนข้าวสาลีกลับมาด้วยตัวเอง ตรงกันข้าม นางกลับไม่ต้องทำสิ่งใด ทั้งยังไม่ต้องเสียเงิน
ในหมู่บ้านมีลานข้าวสาลีและก้อนหินที่สามารถนวดเอาเมล็ดข้าวสาลีออกได้
คนทั่วไปมักจะใช้เงินไม่กี่เหรียญเพื่อจ้างสัตว์มาใช้งาน แต่ตระกูลจางและแม่เฒ่าจางไม่ยอมจ่ายเงิน ผลก็คือจางต้าหูและโจวเหมยจื่อสองคน ผู้หนึ่งลากอยู่ด้านหน้า อีกคนผลักข้างหลัง ใช้คนต่างสัตว์ เพื่อนวดข้าวสาลีนี้ออกมา
หลายปีผ่านมานี้ แม่เฒ่าจางไม่เคยกล่าวคำว่าสงสารจางต้าหูออกมาเลยแม้แต่ครั้งเดียว
ปีนี้กลับเริ่มปวดใจขึ้นมา
แค่คิดก็รู้แล้วว่าในใจของแม่เฒ่าจางคิดสิ่งใดอยู่ นางสงสารจางต้าหูเสียที่ไหน เห็นได้ชัดว่านางกำลังอยากได้ลาของจางซิ่วเอ๋อ
