ี้ มันก็ใช่ว่าจะเป็นความผิดของซิ่วเอ๋อ ซิ่วเอ๋ออายุเท่าใดกัน? จะทําเรื่องน่าอับอายเช่นนี้ได้อย่างไร? ข้าว่าอาจเป็นท่านหมอเมิ่งที่ล่อลวงซิ่วเอ๋อของพวกเราก็ได้!”
เมื่อจางต้าหูได้ยินดังนั้น หัวใจของเขาก็ผ่อนคลายขึ้นมาก “ใช่แล้ว ซิ่วเอ๋อต้องถูกล่อลวงอย่างแน่นอน”
จางต้าหูหน้าดำคล้ำด้วยเรื่องของจางซิ่วเอ๋อ ครั้นตอนนี้จางต้าเหอช่วยเขาคิดหาเหตุผล ในใจของเขาจึงรู้สึกโล่งขึ้นมา
ใช่! ไม่ใช่ว่าลูกสาวของเขาไม่ดี หรือลูกสาวของเขาทำให้ขายหน้า ทุกอย่างล้วนเป็นความผิดของท่านหมอเมิ่ง!
กล่าวตามตรงก็คือ แม้ว่าจางต้าหูจะคิดถึงจางซิ่วเอ๋อ แต่ส่วนใหญ่ก็รู้สึกว่าจางซิ่วเอ๋อทำให้เสียหน้า การมีลูกสาวเช่นนี้ทําให้เขารู้สึกอับอายมาก!
“ในเมื่อถูกล่อลวง พวกเราก็ไม่ควรเอาลานี้ไปคืน พวกเราไม่ไปขอเงินจากท่านหมอเมิ่งนั่นก็ดีแล้ว! แม้ว่าซิ่วเอ๋อจะเป็นแม่ม่าย แต่ทุกคนก็รู้ว่าซิ่วเอ๋อเป็นสาวบริสุทธิ์ ถูกท่านหมอเมิ่งทําลายไปเช่นนี้ เขาไม่ควรจ่ายอะไรหรือ? “คําพูดของจางต้าเหอนั้นชัดเจนมาก
ดวงตาของแม่เฒ่าจางเป็นประกายเล็กน้อย พลันรู้สึกว่านี่เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยม หากสามารถเอาเงินบางส่วนจากท่านหมอเมิ่งได้ เช่นนั้นก็คงจะดีแล้ว
