แต่นี่ก็ไม่อาจตำหนิแม่โจวได้ เพราะทั้งชีวิตนี้แม่โจวไม่เคยออกจากเมืองนี้ไปไหนไกล วิสัยทัศน์ของนางจึงอยู่แค่ในหมู่บ้านแห่งนี้เช่นกัน
คนในหมู่บ้านที่จะแต่งงานกับหญิงม่ายโดยไม่สนใจชื่อเสียงของตนเอง ไม่ใช่ว่าเป็นคนที่หาภรรยาแต่งเข้าบ้านไม่ได้หรอกหรือ? จะมีสักกี่คนที่เป็นคนดีกันเล่า?
เมื่อแม่โจวเห็นว่าจางซิ่วเอ๋อไม่กล่าวอะไรอีก นางจึงคิดว่าจางซิ่วเอ๋อรับฟังคำพูดในใจของนางแล้ว
ดังนั้นจึงกล่าวต่อ “ซิ่วเอ๋อ แม่ไม่อ้อมค้อมกับเจ้าแล้ว แม่ขอถามเจ้า เจ้ารู้สึกอย่างไรกับท่านหมอเมิ่ง?”
จางซิ่วเอ๋อกล่าวขึ้นมาอย่างเรียบเรื่อย “ท่านหมอเมิ่งเป็นคนดี การที่มีข่าวลือในหมู่บ้านไม่ใช่ความผิดของท่านหมอเมิ่งหรอกเจ้าค่ะ เป็นข้าเองที่ทำให้เขาเดือดร้อน”
จางซิ่วเอ๋อกังวลว่าแม่โจวจะเข้าใจผิดอะไรบางอย่างในตัวท่านหมอเมิ่ง จึงรีบแก้ต่างให้ท่านหมอเมิ่งในทันที
แต่เมื่อวาจานี้เข้ามาในหัวใจของแม่โจว กลับมีความหมายที่ต่างออกไป
แม่โจวพยักหน้าและกล่าว “แม่ก็รู้สึกว่าเขาเป็นคนดีเช่นกัน”
เมื่อกล่าวมาถึงตรงนี้ แม่โจวก็คล้ายกําลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง อยู่ ๆ ก็ไม่พูดอะไรต่อ
แม้ว่าจางซิ่วเอ๋อจะรู้สึกว่าแม่โจวพูดเพียงแค่ครึ่งเดียว ทว่าเม
