งซิ่วเอ๋อ ใบหน้าของจางอวี่หมินพลันบิดเบี้ยวอย่างน่าเกลียด เป็นเพราะจางซิ่วเอ๋อเปลี่ยนชุดใหม่!
ใช่แล้ว วันนี้จางซิ่วเอ๋อสวมชุดกระโปรงสีกลีบบัวปักลายดอกไห่ถัง
จางซิ่วเอ๋อซื้อมันมานานแล้ว เพียงแต่ไม่เคยได้สวมใส่เท่านั้น
อันที่จริงเสื้อผ้าของจางซิ่วเอ๋อนั้นมีไม่มากนัก นี่เป็นเพียงเสื้อผ้าสำรองสำหรับนาง เพราะเสื้อผ้าของจางซิ่วเอ๋ออยู่ที่ซ่องนางโลมลับเมื่อหลายวันก่อน
ในเวลานี้ จางซิ่วเอ๋อจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหยิบชุดนี้ออกมาสวมใส่
สำหรับจางซิ่วเอ๋อ มันก็เป็นเพียงการสวมเสื้อผ้าปกติ
แต่ในสายตาของจางอวี่หมิน นางอดไม่ได้ที่จะขุ่นเคืองใจ
จางอวี่หมินมองจางซิ่วเอ๋ออย่างโกรธเคืองพร้อมถามด้วยน้ำเสียงเย่อหยิ่ง “ข้าได้ยินว่าเจ้าซื้อลา?”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อได้ยินคำถามของจางอวี่หมิน นางรับรู้ได้ถึงความริษยาที่อยู่ภายใน
จางซิ่วเอ๋อเหลือบมองพร้อมกล่าวออกอย่างเน้นคำ “ใช่! ข้าซื้อมาแล้ว!”
เมื่อจางซิ่วเอ๋อกล่าวเช่นนี้ ใบหน้านางเปื้อนรอยยิ้มอย่างมีความสุข และนางก็จงใจเผยความสมเพชให้อีกฝ่ายเห็นอย่างชัดเจน
ใช่แล้ว นางจงใจยั่วให้จางอวี่หมินโกรธ
ยิ่งจางอวี่หมินไม่ชอบที่นางซื้อลามากเท่าใด นางยิ่งรู้สึกภูมิใจมากเท่านั้น!
