ให้จางซิ่วเอ๋อตอบพร้อมพูดต่อ “วันนี้ข้าถามมากไปหน่อย อย่าได้คิดถือสา ข้ามีเรื่องต้องทำ ขอตัวก่อน”
กล่าวจบรุ่ยเซียงก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว
แม้จะบอกว่าทั้งสองไม่ได้ทะเลาะกัน อีกฝ่ายทำท่าราวกับไม่โกรธเลย
แต่จางซิ่วเอ๋อไม่ได้โง่ นางเห็นชัดเจนว่ารุ่ยเซียงกำลังโกรธ
นางค่อย ๆ หยิบตะกร้าไม้ไผ่ขึ้นมา จากนั้นเดินหันหลังกลับเพื่อไปยังบ้านตระกูลจาง
จางซิ่วเอ๋อไม่ต้องการรุกรานผู้ใด แต่นางรู้สึกว่าตนไม่จำเป็นต้องทำให้ตนเองเป็นทุกข์เพียงเพื่อให้คนอื่นมีความสุข
หากรุ่ยเซียงคิดเหินห่างนางไปเพราะเหตุผลนี้ จางซิ่วเอ๋อก็เพียงรู้สึกว่าทั้งสองมีทัศนคติไม่ตรงกัน
เมื่อจางซิ่วเอ๋อมาถึงบ้านตระกูลจาง
แม่เถากำลังจัดของอยู่ในลานบ้าน เมื่อเห็นจางซิ่วเอ๋อเดินเข้ามา สายตาของนางที่จับจ้องจางซิ่วเอ๋อก็เผยซึ่งความเหยียดหยาม
จางซิ่วเอ๋อเพิกเฉยต่อแม่เถา อยากมองก็มองไป ของดีไม่มีทางสึกหรอหรอก
“จางซิ่วเอ๋อ” ขณะนั้นแม่เฒ่าจางเดินออกมาจากบ้านพร้อมร้องเรียกจางซิ่วเอ๋อ
จางซิ่วเอ๋อยืนขึ้นพร้อมเหลือบมองแม่เฒ่าจาง
จนถึงตอนนี้แม่เฒ่าจางดูใจเย็นไม่น้อย นางไม่ร้องขออาหารเลย แล้วนางคิดจะทำสิ่งใด?
จางอวี่หมินเดินตามแม่เฒ่าจางออกมา ทันทีที่นางเห็นจา
