ไม่พอใจแค่ไหน เมื่อได้ยินอันจิ่งเทียนพูดแบบนี้ ทุกคนก็เงยหน้ามองไปยังเวทีประธานตามสัญชาตญาณ
“ไม่ว่าจะเป็นฝูงซอมบี้ หรือมหันตภัยทั่วโลกหลังจากนี้ เพื่อที่จะต้านทานภัยพิบัติ เพื่อที่จะคุ้มครองผู้รอดชีวิตมากขึ้น พวกเราทุกคนต้องสามัคคีกัน!”
“พวกเราต้องสร้างเขตปลอดภัย ทุกคนต้องเข้าร่วม! สร้างองค์กรที่เป็นหนึ่งเดียว ไม่ใช่ต่างคนต่างสู้!”
ทันทีที่สิ้นเสียง ข้างล่างก็มีคนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถามขึ้นมา
“เขตปลอดภัย? ตอนนี้พวกเราก็กำลังทำอยู่ไม่ใช่เหรอ?”
“พวกเราสร้างวงป้องกันเสร็จแล้ว! ถ้าไม่ใช่เพราะพวกแก…”
อันจิ่งเทียนสีหน้าไม่เปลี่ยน เขตปลอดภัยที่เขาพูดถึงกับที่ทุกคนจินตนาการนั้นแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ก่อนมาหลินอันได้อธิบายเรื่องเขตปลอดภัยชัดเจนแล้ว เขาตั้งใจจะอธิบายให้ทุกคนฟังโดยตรง
“ก่อนอื่น เขตปลอดภัยที่แท้จริงไม่ใช่แบบที่พวกคุณทำ แค่สร้างกำแพงดินแล้วหาคนสองสามคนมาเฝ้า!”
“เขตปลอดภัยแบบนี้ไม่มีความหมายอะไรเลย แม้แต่ฝูงซอมบี้ขนาดใหญ่ก็ต้านทานไม่ได้!”
“เขตปลอดภัยที่แท้จริงคือป้อมปราการที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งสร้างขึ้นโดยอาศัยจุดรวมพลังงาน! มันคือป้อมปราการสงคราม!”
“สิ่งก่อสร้างทั้งหมดอาศัยพลังงานในการทำงาน ภายใต้การเสริมพลังของระบบจะมีผลในการเพิ่มความสามารถ!”
“ก็เหมือนกับในเกม…เมื่อสร้างเสร็จแล้ว จะมีสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ในดินแดน!”
ทันทีที่สิ้นเสียง ฝูงชนก็ฮือฮา
“จุดรวมพลังงาน? เพิ่มความสามารถ?”
