ตอนที่ 330 ให้ของขวัญ
จางซิ่วเอ๋อมองดูแล้วก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกอิจฉา
เมื่อใดกันที่ตัวอักษรของนางจะสวยได้ขนาดนี้?
จางซิ่วเอ๋อมองออกทันที นี่เป็นอักษรที่เขียนโดยเนี่ยหย่วนเฉียว ไม่ใช่ตัวอักษรของคนอื่นที่ซื้อมาตามใจชอบ
โดยไม่มีเหตุผลอื่นใด ชื่อของนางถูกเขียนไว้ที่ตอนต้นของบทความนี้
จางซิ่วเอ๋ออดคิดไม่ได้ว่าตอนนั้นเนี่ยหย่วนเฉียวเคยพูดไว้ว่าตัวอักษรของนางน่าเกลียด ควรจะหาตัวเทียบมาอ่านดู นี่คงเป็นเหตุผลว่าเหตุใดเนี่ยหย่วนเฉียวถึงตั้งใจเขียนเป็นพิเศษ
จางซิ่วเอ๋อพูดขึ้นมาทันที “ของสิ่งนี้ ข้า…”
นางอยากจะปฏิเสธ แต่พอกล่าวได้เพียงครึ่งคำ นางก็สัมผัสถึงสายตาลึกล้ำคู่นั้นของเนี่ยหย่วนเฉียว ราวกับว่าต่อให้เขาไม่แสดงท่าทางอะไรออกมา แต่กลับแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายที่จางซิ่วเอ๋อไม่อาจปฏิเสธได้
ขณะที่จางซิ่วเอ๋อกําลังลังเลว่าควรทําอย่างไร ไม่รู้ว่าควรจะรับมันเอาไว้หรือจะให้กลับคืน
เนี่ยหย่วนเฉียวก็กล่าวเสียงเรียบ “ลายมือของเจ้า ดูน่าเกลียดเกินไป”
มุมปากจางซิ่วเอ๋อกระตุก เขาพูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร? ทุกคนรู้ถึงความอัปลักษณ์ของลายมือของนางแล้ว!
เนี่ยหย่วนเฉียวชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “ควรจะฝึกคัดให้หนักตาม
