หยิ่งยโส
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่านางเป็นศัตรูคู่แค้นกับแม่หลินจริง ๆ ทุกครั้งที่นางพบกับแม่หลินล้วนไม่เคยเกิดเรื่องดี แม่หลินผู้นี้ดูเหมือนจะไม่ทำสิ่งอื่นใดเลย นอกจากพยายามหาวิธีสร้างปัญหาให้นางเท่านั้น!
จางซิ่วเอ๋อพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “ถนนนี้มิใช่ของบ้านท่าน เหตุใดท่านถึงต้องมาขวางทางด้วย? ”
“ข้าจะขวาง! ข้าแค่ไม่อยากให้เจ้าที่เป็นขโมยกลับไปที่หมู่บ้าน! หากเจ้านำลาตัวนี้กลับไปและในอนาคตมีคนมาตามหาถึงหน้าประตู มันจะต้องเป็นความอัปยศที่ไม่ใช่ของเจ้าแค่คนเดียว” แม่หลินแค่นลมหายใจอย่างเย็นชา
จางซิ่วเอ๋อรู้สึกขบขันเมื่อได้ยินเช่นนั้น “ลานี่ข้าซื้อมาเอง เหตุใดข้าถึงพามันกลับไปไม่ได้? ”
ในเวลานี้จางซิ่วเอ๋อไม่ต้องการปิดบังเรื่องที่นางซื้อลา แม้นางจะต้องการแสร้งทำเป็นยากจนตลอดเวลา ทว่านางก็ไม่สามารถทำเป็นยากจนไปทั้งชีวิตได้
ลาตัวนี้จำเป็นสำหรับนางจริง ๆ นางจะเลิกล้มความตั้งใจเพราะอุปสรรคเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะซื้อลามาเพื่ออะไร?
