หมายถึง”
“พี่หญิง ข้าคิดว่ามันสามารถทำได้ หมูพะโล้ที่ท่านทำจะต้องอร่อยแน่ ต้องมีคนซื้อ!” ในเวลานี้จางชุนเถาดูตื่นเต้นยิ่ง ราวกับว่าเห็นเงินก้อนใหญ่กำลังกวักมือเรียกนาง
“หากเราทำการค้านี้จริง ๆ เราจะเดินทางด้วยเท้าไม่ได้ใช่หรือไม่? เช่นนี้เราจึงต้องมีเกวียนลา” จางซิ่วเอ๋อสรุป
จางชุนเถาพยักหน้ารับ “พี่หญิง! อย่างนั้นข้าจะเชื่อท่าน! พรุ่งนี้ไปซื้อเกวียนลากันเถอะ! แต่… เรามีเงินเพียงพอหรือไม่?”
จางชุนเถาไม่รู้เลยว่าในครอบครัวเหลือเงินอยู่เท่าใด นางรู้เพียงว่าพี่สาวของตนพร้อมที่จะซื้อทุกสิ่งอย่าง และครอบครัวก็ขาดแคลนทุกสิ่ง พี่สาวของนางจึงจ่ายเงินออกไปราวกับน้ำไหล
จางซิ่วเอ๋อมองจางชุนเถาพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่ต้องกังวล ข้าคิดไว้แล้ว”
ซื้อเกวียนลาและวัตถุดิบสำหรับทำหมูพะโล้ก็เพียงพอแล้ว
ทว่ามันก็มีเงินเหลือไม่มากนัก
แต่จางซิ่วเอ๋อไม่ได้กังวลเรื่องนี้ เมื่อทุกสิ่งพร้อมสรรพแล้ว การค้าเล็ก ๆ นี้ก็ไม่ต้องใช้จ่ายอะไรเลย หากนางถอยกลับก็เพียงแค่ขาดทุน ถึงอย่างไรก็ยังมีเงินจากเถ้าแก่เฉียนที่มอบให้ทุกเดือนอยู่แล้ว
ตราบใดที่กิจการของเถ้าแก่เฉียนเฟื่องฟูขึ้นเรื่อย ๆ เงินที่มอบให้นางก็มีแต่จะเพิ่มขึ้นเป็น
