รู้ว่าตระกูลอวี๋ไปทำอะไรเพื่อให้นังแพศยารุ่ยเซียงนี้กลับมาได้ ในอนาคตข้าคิดว่าชื่อเสียงของตระกูลอวี๋คงต้องถูกอวี๋รุ่ยเซียงทำลายย่อยยับ” แม่เฒ่าหลิวพ่นลมหายใจพร้อมกล่าวดูถูกเหยียดหยาม
สตรีแซ่ฝางได้ยินคำนั้นจึงกล่าวแทรก “ข้ารู้สึกว่าในภายภาคหน้าหมู่บ้านนี้จะสดใสมากขึ้นหากว่าอวี๋รุ่ยเซียงถูกขับไล่ออกจากหมู่บ้าน”
“เจ้าจะขับไล่นางออกจากหมู่บ้านได้อย่างไร! สตรีเช่นนี้ควรถูกขังไว้ในกรงหมู!”
“ข้าคิดว่าอวี๋รุ่ยเซียงนั้นดีกว่าหญิงม่ายในหมู่บ้านของเราเสียอีก” แม่ฝางกล่าว
จางซิ่วเอ๋อไม่พอใจที่ได้ยินเรื่องเหล่านี้ แต่นางก็ยังไม่มีแผนจะทำอะไร แต่เมื่อจางชุนเถาได้ยิน นางก็พ่นลมหายใจแรงออกอย่างจงใจ
คนที่กำลังซุบซิบนินทาอยู่พลันเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดจึงเห็นจางซิ่วเอ๋อและจางชุนเถาเต็มสองตา
นางไม่รู้ว่าเป็นเพราะมีคนพูดไม่ดีเกี่ยวกับจางซิ่วเอ๋อหรือไม่ ดังนั้นพวกเขาทั้งหมดจึงเผยสีหน้ารู้สึกผิด อีกทั้งพวกเขายังกังวลว่าจางซิ่วเอ๋อและจางชุนเถาจะนำถ้อยคำที่ทั้งหมดซุบซิบเกี่ยวกับอวี๋รุ่ยเซียงไปบอกกล่าวตระกูลอวี๋อีกด้วย ทุกคนจึงรีบหุบปากและนั่งอย่างสงบนิ่ง
