คิดของนางในตอนนั้นเรียบง่ายนัก นั่นคือแค่ไม่อดตายก็เพียงพอแล้ว
ตอนนี้นางสามารถกินได้เท่าที่ต้องการแล้ว นางจึงต้องการความปลอดภัยที่มากขึ้นหลังจากนี้
เมื่อก่อนเงินจำนวนนี้อาจจะมากพอแล้วสำหรับนาง แต่ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อกลับรู้สึกว่ามันไม่เพียงพอ
จางซิ่วเอ๋อคิดไตร่ตรองก่อนจะพูดขึ้นว่า “ชุนเถาเราไปซื้อลากัน แล้วพรุ่งนี้ก็ค่อยไปซื้อเกวียนเทียมลา”
ลามีราคาถูกกว่าวัวมาก จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าเป็นเรื่องยากนักหากว่านางจะซื้อวัวสักตัว อีกทั้งการซื้อวัวยังดูสะดุดตาเกินไป เพราะทุกคนรู้ดีว่าในหมู่บ้านนี้มีวัวไม่มากนัก
ถึงอย่างไรก็ควรมีช่วงเปลี่ยนผ่านสักหน่อย
นอกจากนี้จางซิ่วเอ๋อยังรู้สึกว่าลาควบคุมง่ายกว่าวัว วัวตัวใหญ่มาก จนสาวน้อยสองคนนี้รู้สึกว่าพวกตนยากจนยิ่งหากต้องเลี้ยงดูมัน
แม้จะบอกว่ามีชายสองคนคือหนิงอันและเถี่ยเสวียนอาศัยอยู่ที่บ้านด้วย แต่พวกเขาก็มาพักเพียงชั่วคราวเท่านั้น
ซึ่งไม่รู้เลยว่าทั้งสองจะจากไปเมื่อใด
ทั้งสองคนนี้ไม่ได้อยู่ในความคิดของจางซิ่วเอ๋อเลย!
จางชุนเถาประหลาดใจเล็กน้อยก่อนจะถาม “ซื้อลางั้นหรือเจ้าคะ?” แม้ว่าพี่สาวของนางจะเคยกล่าวเรื่องนี้มาก่อน แต่คราวนี้นางกล่าวชัดเจนยิ่
