่าวเสริม
รุ่ยเซียงพยักหน้าพร้อมกล่าวด้วยน้ำเสียงเห็นใจ “อืม ชีวิตเจ้าช่างยากลำบากจริง ๆ”
จางซิ่วเอ๋อกล่าวพร้อมรอยยิ้ม “ไม่เป็นไร เรื่องมันจบไปแล้ว หลังจากที่เจ้ากลับมาคราวนี้ เจ้ามีแผนจะทำอะไรต่อหรือ?”
จางซิ่วเอ๋อเปลี่ยนหัวข้อสนทนาทันที นางเริ่มถามเกี่ยวกับเรื่องของรุ่ยเซียงบ้าง
รุ่ยเซียงลังเลก่อนจะตอบกลับ “หลังจากที่ข้ากลับมา พวกเขารู้จากคนของสำนักปกครองแล้วว่าข้ามาจากซ่องนางโลม ท่านแม่โกรธข้ามาก หากข้าไม่ขยัน นางคงไล่ข้าออกจากบ้านแน่นอน”
จางซิ่วเอ๋อประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนี้ อีกฝ่ายเป็นแม่ของรุ่ยเซียง นางจะปฏิบัติกับรุ่ยเซียงเช่นนี้ได้อย่างไร?
อย่างไรก็ตามเรื่องนี้นับว่าเป็นความวุ่นวายในบ้านของคนอื่น จางซิ่วเอ๋อจึงไม่อาจแทรกแซงได้ นางจึงพูดเพียงว่า “แล้ว… เจ้าจะทำอะไรหรือ?”
“ข้าบอกท่านแม่ไปว่าจะรีบแต่งงานออกไปให้เร็วที่สุด หลังจากแต่งงานแล้ว ข้าก็จะไม่รบกวนที่บ้านอีก” รุ่ยเซียงกล่าวเสียงเบา
จางซิ่วเอ๋อพยักหน้ารับพร้อมกล่าวปลอบ “ก็นับว่ายอดเยี่ยมไม่น้อย”
“แล้วเจ้าล่ะ? เจ้าจะแต่งงานอีกครั้งเมื่อใดหรือ?” รุ่ยเซียงมองจางซิ่วเอ๋อพร้อมเอ่ยถาม
จางซิ่วเอ๋อยกยิ้มพร้อมตอบกลับ “ข้ายังไม่อยากแต่งงาน
