ตอนที่ 316 ปลอดภัย
จางซิ่วเอ๋อรับรู้ได้ว่าเนี่ยหย่วนเฉียวกำลังขุ่นเคือง แม้เขาจะไม่ได้กล่าวคำใด แต่นางก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศมาคุที่แผ่ออกจากกายของเนี่ยหย่วนเฉียว
เมื่อเห็นว่าเนี่ยหย่วนเฉียวไม่ได้พูดอะไรต่อ จางซิ่วเอ๋อจึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยคำ “หากเจ้าโกรธที่ข้าเข้าใจจุดประสงค์การมาที่นี่ของเจ้าผิด ข้าต้องขออภัยด้วย”
จางซิ่วเอ๋อทราบดีว่านางเป็นคนจิตใจต่ำช้าด่วนตัดสินคนอื่นมากเกินไป มีหรือคนเช่นหนิงอันจะมาใช้บริการนางโลม? หนิงอันมาช่วยนางแท้ ๆ ถึงกระนั้นนางกลับเข้าใจหนิงอันผิดอย่างไม่สมควร
เนี่ยหย่วนเฉียวจับจ้องมาที่จางซิ่วเอ๋อพร้อมกล่าวตอบ “ข้าไม่ได้โกรธเจ้า เพียงแต่ข้าคิดว่าคนเหล่านั้นสมควรตาย!”
จางซิ่วเอ๋อชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะได้สติกลับคืน เนี่ยหย่วนเฉียวคงกล่าวถึงบุคคลที่ลักพาตัว รวมถึงบุคคลที่ทำการค้าประเวณี
รอยยิ้มหนึ่งผุดขึ้นบนใบหน้าของจางซิ่วเอ๋อ “คนที่ถูกลักพาตัวคือข้า เหตุใดเจ้าถึงต้องโกรธแค้นยิ่งกว่าข้าด้วย?”
จางซิ่วเอ๋อพูดด้วยน้ำเสียงขบขัน แต่เนี่ยหย่วนเฉียวกลับกล่าวเคร่งขรึม “ข้าเป็นห่วงเจ้า”
เมื่อได้ฟังถ้อยคำ จางซิ่วเอ๋อถึงกับชะงักงัน นางเงยหน้าขึ้นพร้อมเหลือบมองเนี่ยหย่วนเฉียวก่อนจะกล
