งจะหารือกับพวกคุณ”
“หากไม่ใช่เพราะคนของพวกคุณพูดจาไม่ดี แล้วยังคิดจะลงมือกับคนของเราก่อน เราก็จะไม่ลงมือก่อน”
จางเถี่ยหัวเราะเยาะหนึ่งเสียง มือขวาชี้ไปยังตำแหน่งที่ผู้ปลุกพลังสายอัคคีเคยยืนอยู่ เปลวไฟที่ชายผมแดงปล่อยออกมาตอนแรก ทิ้งร่องรอยการเผาไหม้ไว้บนพื้นไม่น้อย
“คุณไม่เชื่อก็ลองถามคนของคุณเองดูสิว่าใช่คนของคุณที่คิดจะลงมือก่อนหรือไม่!”
จางเจี้ยนหลินหันไปมองชายแขนอสูรที่หลบอยู่ข้างๆ เขา ชายแขนอสูรมีสีหน้าไม่ดี แต่ภายใต้การจ้องมองของเขาก็ยังคงเลือกที่จะพยักหน้ายอมรับ
จางเจี้ยนหลินเงียบไป จริงๆ แล้วตอนที่ได้รับแจ้งเขาก็พอจะเดาได้บ้างแล้ว เป็นคนในวิทยาลัยเดียวกัน เขาย่อมรู้ดีถึงนิสัยของผู้ปลุกพลังสายอัคคี แม้แต่นักเรียนในวิทยาลัยของตัวเองก็ยังกล้าลงมือฆ่าจนเกือบจะเกิดเรื่องใหญ่ การทำเรื่องแบบนี้กับคนธรรมดาก็เป็นเรื่องปกติมาก
พูดให้ไม่ดีหน่อย ผู้ปลุกพลังสามคนที่ถูกส่งไปเฝ้ากำแพงดินล้วนเป็นพวกหัวแข็ง มิฉะนั้นก็คงไม่ถูกโยนมาที่นี่
“ก็ได้…แกฆ่าคนของเรา เรื่องนี้พักไว้ก่อน หลังจากนี้พวกเราย่อมจะตรวจสอบให้ชัดเจน!”
ถึงแม้ความผิดจะอยู่ที่ฝ่ายตัวเอง แต่จางเจี้ยนหลินก็ไม่คิดจะปล่อยไปง่ายๆ แม้เขาจะยอม คนในวิทยาลัยก็ไม่ยอม!
เพียงแต่เขาไม่เหมือนกับนักศึกษาหนุ่มที่ไม่มีประสบการณ์ จากจางเถี่ยและอันจิ่งเทียนเขารู้สึกได้ถึงภัยคุกคาม โดยเฉพาะจางเถี่ย
ตอนนี้กำลังรบที่แข็งแกร่งที่สุดของวิทยาลัยอยู่ที่
