กเลือกตรงอื่นที่ไม่สำคัญ
สำหรับหญิงยุคโบราณ คงไม่กล้าเอาตัวรอดจากอันตรายด้วยการถีบท่อนสืบพันธุ์หรอก
แต่จางซิ่วเอ๋อเป็นใคร? นางในตอนนี้กล้าที่จะเหี้ยม อย่างแย่ที่สุดก็ต้องถีบให้ชายคนนี้พิการไปซะ เช่นนั้นอย่างน้อยเขาก็ทำอะไรตนไม่ได้ในตอนนี้
จางซิ่วเอ๋อฉวยโอกาสที่ชายวัยกลางคนนี้กำลังเจ็บออกแรงผลักเขาอย่างแรง
ชายคนนั้นกลับยื่นมือมาจับข้อเท้าจางซิ่วเอ๋อไว้ อดทนกับความเจ็บและมัดขาของนาง “เจ้าอยากตายใช่ไหม!?”
“ข้าจะไปตามคนเดี๋ยวนี้แหละ และจับเจ้าไปขายซะ!” ชายผู้นั้นพูดอย่างโกรธแค้น
แต่เวลานี้เขาไม่พูดแล้วว่าตัวเองจะทำอะไรจางซิ่วเอ๋อ
ที่จางซิ่วเอ๋อถีบไปนั้นทำลายอารมณ์ของเขาลงอย่างสิ้นเชิง
จางซิ่วเอ๋อมองปราดเดียวก็เห็นห่อกระดาษที่ร่วงอยู่บนพื้น นางดึงห่อกระดาษนั้นมาและสาดใส่ชายวัยกลางคน
นี่คือเครื่องปรุงที่จางซิ่วเอ๋อเหลือจากคราวก่อน
นางรู้ว่าเครื่องปรุงนี้ไม่ใช่ของจำพวกพริกป่น ไม่มีผลอะไรกับคนอื่น แต่เครื่องปรุงนี้มีกลิ่นแรง
ถ้าชายคนนี้ออกไปตอนนี้ กลิ่นบนตัวเขาเป็นที่สังเกตได้ง่ายมาก
จางซิ่วเอ๋อไม่ค่อยคาดหวังให้ใครมาช่วยตัวเองในตอนนี้เท่าไหร่ แต่ถ้าเกิดเป็นไปได้ล่ะ?
ถ้าเกิดมีคนที่คุ้