ะรออยู่จางซิ่วเอ๋อออกมาที่ข้างนอกตลอด ถึงได้จับจางซิ่วเอ๋อมาได้
จางซิ่วเอ๋อเห็นสีหน้าของชายคนนั้นแล้วก็รู้ว่าเขาน่าจะระแวงบ้านย่อยตระกูลฉิน หรือก็คือคนในบ้านย่อยตระกูลฉินมาก
“ข้ากับคุณชายฉินในบ้านหลังนั้นมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา ถ้าเจ้าปล่อยข้าไปตอนนี้ข้าจะตกรางวัลให้เจ้า แล้วเจ้าจะสามารถใช้ชีวิตหลังจากนี้อย่างสะดวกสบาย แต่ถ้าเจ้าทำอะไรข้าจริง ๆ เจ้าไม่มีจุดจบที่ดีนักหรอก” จางซิ่วเอ๋อพูดต่อ
ชายวัยกลางคนหัวเราะเย็น ๆ “เจ้าเก่งดีนี่ คนที่ดูก็รู้ว่ามาจากตระกูลใหญ่เช่นนี้เจ้ายังไปข้องแวะด้วยได้ แต่คนเช่นนั้นเขาก็แค่เล่น ๆ กับเจ้าเท่านั้นแหละ เจ้าคาดหวังว่าคนเหล่านี้จะมาช่วยเจ้าจริง ๆ รึ ถึงเวลาเขารู้ว่าร่างกายเจ้าแปดเปื้อนแล้วยิ่งไม่มีใครออกหน้าให้เจ้า”
“ข้าจะบอกให้นะ เจ้าเลิกดิ้นรนโดยเปล่าประโยชน์เถอะ อยู่กับข้าทำตัวดี ๆ แบบนี้จะได้ทรมานน้อยหน่อย” ชายวัยกลางคนพูดเสร็จก็ย่างกรายเข้ามา
จางซิ่วเอ๋อหรี่ตา เล็งได้จังหวะและถีบออกมาอย่างแม่นยำและรุนแรง
และก็ได้ยินเสียงเหมือนหมูถูกเชือดดังอยู่ตรงหน้า
ใช่แล้ว จางซิ่วเอ๋อรู้ว่าตัวเองคงมีโอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะตีโดนตัวชายคนนี้ได้ จางซิ่วเอ๋อจึงไม่อยา
