บทที่ 308 ถูกจับ
จางซิ่วเอ๋อมองตวนอู่เหมือนจะมีอะไรในใจก็ลองถามว่า “เจ้าเป็นอะไรไป?”
ตวนอู่รู้สึกสงสารจางซิ่วเอ๋อเล็กน้อย ดังนั้นตอนนี้เขาจึงไม่ได้รู้สึกเกลียดจางซิ่วเอ๋อขนาดนั้นแล้วพูดอธิบายอีกประโยค
น้ำเสียงน้อยใจเล็กน้อยพูด “คุณชายไม่ต้องการข้าแล้ว”
จางซิ่วเอ๋อมองตวนอู่อย่างุนงง “เจ้าทำเรื่องอะไรที่ทำให้คุณชายเจ้าไม่พอใจหรือ?”
ตวนอู่หลบสายตา “ช่างเถอะขอรับ ข้าไม่พูดแล้ว”
“แต่ว่าข้าคิดว่าคุณชายของเจ้าใส่ใจเจ้ามากนะ ครั้งนี้เขาคงแค่โกรธเจ้าสักพัก หลังจากนี้เขาก็คงให้เจ้ากลับไปอยู่ข้างกายเขาแล้วล่ะ” จางซิ่วเอ๋อพูดปลอบใจเขาประโยคหนึ่ง
นางไม่ได้มีอคติอะไรกับตวนอู่ แต่กลับคิดว่าเขาเป็นคนซื่อสัตย์มาก
อีกทั้งนางก็พูดตามความจริง จางซิ่วเอ๋อคิดว่าคุณชายฉินนั้นให้ความสำคัญกับตวนอู่มาก ไม่อย่างนั้นด้วยนิสัยของคุณชายฉิน จะเป็นไปได้ยังไงที่เขาให้คนพูดมากเช่นชายหนุ่มตรงหน้าอยู่ข้างกายเขาแบบนั้น?
แม้ว่าจางซิ่วเอ๋อจะไม่รู้ว่าเพราะอะไร แต่ก็สามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของตวนอู่ที่มีต่อคุณชายฉินนั้นไม่ใช่ข้ารับใช้ธรรมดาแน่
คำพูดของจางซิ่วเอ๋อเหมือนปลอบโยนตวนอู่ ทำให้ใบหน้าแววตาของตวนอู่สดใสขึ้นหลายส่วน
