บทที่ 306 ไม่ได้เจอกันนาน
เมืองชิงสือ
เหมือนตามปกติ ผู้เฒ่าหลี่นำรถเกวียนมาจอดที่หน้าทางเข้าของเมืองชิงสือ หลังจากนั้นเขาจุดยาสูบและพ่นออกมา
รอบนี้คนที่มาในเมืองไม่ใช่คนที่จางซิ่วเอ๋อคุ้นเคยอะไร ดังนั้นจึงไม่มีใครตามจางซิ่วเอ๋อมาด้วย
จางซิ่วเอ๋อก็รู้สึกสงบเช่นกัน นางมีธุระมากมายให้ต้องจัดการ ดังนั้นตอนนี้ใครจะมีเวลาสนใจเรื่องของผู้อื่น?
จางซิ่วเอ๋อเลือกไปโรงเตี๊ยมที่เคยมาครั้งหนึ่งก่อน
ผู้จัดการเฉียน ซึ่งอยู่ด้านหน้าร้านพอดี พอเห็นจางซิ่วเอ๋อมาก็ต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
จางซิ่วเอ๋อกวดสายตามองรอบหนึ่ง เมื่อก่อนโรงเตี๊ยมแห่งนี้มีแขกมาพักจำนวนมาก กิจการดีไม่เบา อย่างวันนี้ก็แทบจะไม่มีที่นั่งว่างเลย
นี้ยังไม่ถึงตอนเที่ยงคนก็เยอะขนาดนี้แล้ว พอถึงเวลาอาหารกลางวันก็รู้เลยว่าคนจะเยอะยิ่งกว่านี้อย่างไม่ต้องสงสัย
ทั้งที่ตามความจริงแล้วช่วงเที่ยงควรเป็นช่วงที่โรงเตี๊ยมเช่นนี้จะขายไม่ดี
ก็ใครจะมาโรงเตี๊ยมดื่มสุราในตอนเที่ยงกันบ้างล่ะ?
แต่โรงเตี๊ยมแห่งนี้กลับคนเยอะเกินไปทั้งที่เป็นช่วงกลางวัน ยากที่จะหาที่นั่ง แต่เหล่าอาหารที่นี่อร่อยกว่าโรงเตี๊ยมแห่งอื่นนัก นั่นทำให้แขกที่หวังจะลิ้มรสของอร่อย ต่างก็รีบม
