บทที่ 305 ถูกจ้องมอง
จางซิ่วเอ๋อไหนเลยจะเข้าใจความคิดของเนี่ยหยวนเฉียว
นางมุ่นคิ้วนิด ๆ มองเนี่ยหยวนเฉียวแล้วพูด “ข้ารู้ว่าตัวเองหน้าตาไม่ดี เจ้าไม่จำเป็นต้องบอกข้าหรอก!”
พูดจบจางซิ่วเอ๋อก็เดินกลับห้องตนเองไป แสดงออกว่าตนจะไม่สนใจเนี่ยหยวนเฉียวแล้ว
เนี่ยหยวนเฉียวยืนอยู่ที่เดิม มองต่างหน้าของจางซิ่วเอ๋อ มองสักพักเขาก็กลับห้องไปคัดอักษร
ที่จริงเขายังไม่ค่อยเข้าใจนิดหน่อยว่าเหตุใดตัวเองพูดว่าจางซิ่วเอ๋อดูไม่แย่นั้นเหมือนจะทำให้จางซิ่วเอ๋อโกรธกันนะ
แม้ว่าจางซิ่วเอ๋อจะไม่ได้พูดออกมาว่านางโกรธตนเอง แต่เนี่ยหยวนเฉียวก็สัมผัสได้ว่าจางซิ่วเอ๋อนั้นไม่พอใจแล้ว
ส่วนจางซิ่วเอ๋อ ตอนนี้นางก็รู้สึกว่าตัวเองประหลาดเช่นกัน
เนี่ยหยวนเฉียวแม้ว่าจะพูดจาไม่น่าฟัง แต่เขาก็พูดตามความจริง ตอนนี้หน้าตาของนางก็คงได้แค่บรรยายออกมาว่าไม่แย่ได้เพียงแค่คำเดียว แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรกับแค่เรื่องเล็กน้อยนางกลับรู้สึกไม่พอใจกัน?
จางซิ่วเอ๋อนึกไปถึงตอนที่ตนทำท่าทางไม่ปกติตอนอยู่ต่อหน้าเนี่ยหยวนเฉียวนางก็ตื่นตัวขึ้นมา
ว่าแล้วนางก็กล่าวเตือนตัวเองว่าต่อจากนี้ต้องรักษาระยะห่างกับเนี่ยหยวนเฉียว นางไม่ใช่คนในโลกนี้ ขอ
