เขาก็ยังปกคลุมไปด้วยเมฆครึ้มประหนึ่งว่าพร้อมจะสาดพายุฝนลงมาทุกเมื่อ
แน่นอนว่าพายุฝนของเนี่ยหย่วนเฉียวมิได้สาดใส่จางซิ่วเอ๋อ แต่สาดในใจตัวเองต่างหาก
จางซิ่วเอ๋อกำลังโมโห พอได้ยินคำพูดนี้ของเนี่ยหย่วนเฉียวแล้วยิ่งเดือด นางไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาถึงเหมือนบรรดาหญิงขี้นินทาในหมู่บ้าน
จางซิ่วเอ๋อไม่รู้หรอกว่าเรื่องที่ตัวเองมีคนในใจหรือไม่นั้นสำคัญต่อเนี่ยหย่วนเฉียวมาก
เนี่ยหย่วนเฉียวได้รับการชี้แนะจากเถี่ยเสวียนมา
เขาจำได้เพียงว่าเถี่ยเสวียนให้เขาคอยจับตามอง เขาจับตาไปมาแล้วสุดท้ายก็รู้สึกว่าจางซิ่วเอ๋อกับหมอเมิ่งนั้นมีความสัมพันธ์ไม่ธรรมดา
ในเมื่อเขามีเป้าหมายที่ชัดเจนแล้ว ก็ต้องขอความแน่ใจจากจางซิ่วเอ๋อ
เถี่ยเสวียนบอกว่าจะไป แต่เวลานี้ก็ยังไปไม่ไกล เขาเดินวนเวียนอยู่หน้าประตูและได้ยินเสียงสนทนาของพวกเขาข้ามกำแพง
เถี่ยเสวียนในตอนนี้แทบอยากจะพุ่งเข้าไปอุดปากเจ้านายตัวเอง
มีอย่างที่ไหนถามผู้หญิงด้วยคำพูดเช่นนี้ ต่อให้จางซิ่วเอ๋อจะชอบใครจำเป็นต้องยอมรับด้วยเหรอ
และการที่เจ้านายถามแบบนี้นอกจากจะหาความจริงไม่ได้แล้ว รังแต่จะสร้างความรำคาญใจให้จางซิ่วเอ๋อ
เดี๋ยวก่อน ทำไมเดี๋ยวนี้แม้แต่เขาเองยังอดค
