บทที่ 299 อธิบาย
ถ้านางไม่ชอบหมอเมิ่ง แล้วจะสนิทและไปมาหาสู่กับหมอเมิ่งบ่อย ๆ ได้อย่างไร
ถ้าเป็นคนที่นางเกลียด เลิกคิดได้เลยว่าจะเข้าบ้านนางได้
เนี่ยหย่วนเฉียวได้ยินครึ่งประโยคแรกของจางซิ่วเอ๋อรู้สึกหัวใจแทบหยุดเต้น แต่หลังจากจางซิ่วเอ๋อพูดจบ ใบหน้าเนี่ยหย่วนเฉียวก็เผยความโล่งอก
จางซิ่วเอ๋อพูดจบแล้วก็รู้สึกว่าตัวเองให้คำตอบเนี่ยหย่วนเฉียวแล้ว แม้นางจะไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเองต้องให้คำตอบเนี่ยหย่วนเฉียวเกี่ยวกับเรื่องความรักแบบนี้ด้วย แต่นางก็ยังบอกออกไป
จางซิ่วเอ๋อหันหลังเดินเข้าห้อง
นางนั่งอยู่บนเตียงและนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ และวุ่นวายใจขึ้นมา สุดท้ายนางตัดสินใจนอนหลับไปซะเลย
ในเมื่อคิดไม่ตก นางก็ไม่จำเป็นต้องคิดเรื่องพวกนี้
มาพูดถึงเนี่ยหย่วนเฉียว หลังจากกลับมาให้ห้องแล้วก็นั่งมองแบบตัวอักษรให้ฝึกหัดที่ตัวเองเขียนไว้และเหม่อลอย
เถี่ยเสวียนเดินลีลาอยู่ข้างนอกพักใหญ่ก่อนจะกลับมา เขาเข้าห้องมาปุ๊บก็เห็นเนี่ยหย่วนเฉียวที่มีสภาพเหมือนรูปปั้นหิน
จะว่าไป เนี่ยหย่วนเฉียวในชุดสีเทานั่งอยู่ตรงนั้นไม่พูดจา แม้แต่ลมหายใจยังแผ่วเบา เหมือนรูปปั้นหินจริง ๆ
เถี่ยเสวียนกระเถิบเข้าไปและถามหย
