บทที่ 298 คนในใจ
เนี่ยหย่วนเฉียวได้ยินแบบนั้นแล้วสายตามัวหมอง หรือว่าเรื่องของจางซิ่วเอ๋อและหมอเมิ่งรู้กันทั้งหมู่บ้านแล้ว มีเพียงตัวเองที่ไม่รู้
เมื่อนึกถึงความเป็นไปได้นี้ เนี่ยหย่วนเฉียวไม่ได้รู้สึกโล่งอก กลับรู้สึกแน่นหน้าอกและเจ็บปวด
เขามองจางซิ่วเอ๋อ ถ้าจางซิ่วเอ๋อมีคนในใจจริงเขาก็ไม่สามารถรับผิดชอบชีวิตของนางได้ และยิ่งบอกจางซิ่วเอ๋อถึงเรื่องก่อนหน้านี้ไม่ได้
ถ้าตัวตนของตัวเองถูกเปิดเผย ไม่ว่าอย่างไรจางซิ่วเอ๋อก็เป็นภรรยาตัวเอง
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ จางซิ่วเอ๋อจะอยู่ด้วยกันกับคนในใจของตัวเองได้อย่างไร
ขณะนี้จางซิ่วเอ๋อยิ่งคิดยิ่งโมโห “หนิงอัน ข้าจะบอกให้นะวันหลังเจ้าอย่าเชื่อทุกอย่างที่ได้ยินมา ท่านหมอเมิ่งเป็นคนดี อย่าไปคาดเดาอะไรมั่วซั่ว ถึงเวลาข้าเสียชื่อเสียงไม่เท่าไหร่ อย่าให้ท่านหมอเมิ่งต้องเสียชื่อเสียงเพราะเรื่องของข้าไปด้วย”
เนี่ยหย่วนเฉียวใจแทบหยุดเต้น
จางซิ่วเอ๋อหมายความว่านางไม่กลัวว่าตัวเองจะเสียชื่อ นางกลัวเพียงหมอเมิ่งจะเสียชื่อรึ?
ดูท่าหมอเมิ่งจะเป็นคนในใจของจางซิ่วเอ๋อจริง ๆ
“แล้วหมอเมิ่งชอบเจ้าหรือไม่?” เนี่ยหย่วนเฉียวถามอีก แม้ว่าตอนที่เขาถามเขาพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง แต่สายตา