บทที่ 291 คาดเดา
เถี่ยเสวียนได้ยินถึงนี่แล้วแทบกระอักเลือด
เขาอยากจะถามเนี่ยหย่วนเฉียวจริงๆ เลยว่า นี่เจ้านาย ในใจของเจ้านายไม่มีข้าอยู่แล้วใช่ไหม? จางซิ่วเอ๋อต่างหากคือครอบครัวของเจ้านาย ส่วนข้าเป็นคนที่โดนเก็บมา?
เถี่ยเสวี่ยนแอบบ่นในใจก่อนจะเอ่ยปาก “เจ้านาย เรื่องเมื่อวานนี้จะไม่บอกนางจริงๆ หรือขอรับ?”
“ทำไมต้องบอกนางด้วย?” เนี่ยหย่วนเฉียวหันมาถามเถี่ยเสวียนด้วยท่าทีจริงจัง
“เช่นนั้นถือว่าข้าไม่ได้พูด….” เถี่ยเสวียนพึมพำ
เนี่ยหย่วนเฉียวเอ่ยเรียบๆ “ถ้าเจ้าไม่มีอะไรทำก็ไปช่วยนางเชือดกระต่ายซะ”
พูดเสร็จเนี่ยหย่วนเฉียวก็เขียนแบบตัวอักษรให้ฝึกคัดลายมือต่อ
เถี่ยเสวียน “…..” เขาถูกเก็บมา ถูกเก็บมาแน่ๆ…..
จางซิ่วเอ๋อในตอนนี้จะไปรู้อะไรกับความเจ็บใจของเถี่ยเสวียน นางกำลังคิดว่าเที่ยงนี้จะกินอะไรดี
ถ้าตุ๋นกระต่ายแล้วปรุงไก่อีกสักตัว ผัดถั่วฝักยาวเนื้อแดดเดียวอีกสักจาน จางซิ่วเอ๋อคิดไปพลางวางแผน
พอนางคิดได้แล้ว ก็เห็นว่าเถี่ยเสวียนจัดการเชือดทำความสะอาดทั้งกระต่ายและไก่ไว้เรียบร้อยแล้ว
จางซิ่วเอ๋อแปลกใจเล็กน้อย เถี่ยเสวียนไม่เต็มใจช่วยทำครัวไม่ใช่หรือ?
อืม ถ้าพูดแบบเถี่ยเสวียนก็คือวีรชนต้องห่างไกลห้อง