ครัว
วันนี้เถี่ยเสวียนกลับมาแบบผิดปกติ
จางซิ่วเอ๋อกล่าวยิ้มๆ “ท่าทางเจ้าจะหิวจริงๆ สินะ ถึงขั้นมาช่วยเตรียมเองเลย”
เถี่ยเสวียนเหลือบมองจางซิ่วเอ๋อเงียบๆ ตอนนี้เขามีความน้อยใจอยู่เต็มอก แต่พูดไม่ได้ ในใจขมขื่นสุดขีด ใครใช้ให้เขามีเจ้านายเช่นนี้เล่า!
แน่นอนว่าเถี่ยเสวียนแค่บ่นในใจเฉยๆ ความจริงแล้วไม่ว่าเนี่ยหย่วนเฉียวให้เถี่ยเสวียนทำอะไรเขาก็เต็มใจทำ
ทั้งสองไม่ได้มีความสัมพันธ์เพียงเจ้านายกับบ่าวเท่านั้น แต่มีความสัมพันธ์เฉกเช่นพี่น้องด้วย
หลังจากจางซิ่วเอ๋อทำกับข้าวเสร็จทุกคนก็มากันแล้ว
จางซิ่วเอ๋อบอกให้ชุนเถาไปซื้อเหล้ามาโดยเฉพาะ จางชุนเถาไม่อยากไปบ้านแม่ม่ายหลิวเลยสักนิด แต่เวลานี้ก็ยอมไป นางคิดในใจอยู่ว่าคราวหน้าเข้าเมืองเมื่อใดต้องเตือนพี่สาวตัวเองให้ซื้อเหล้าเก็บไว้
นางไม่อยากก้าวเข้าประตูบ้านแม่ม่ายหลิวแล้วหลังจากนี้
เช่นเดียวกับครั้งก่อน แม่ม่ายหลิวไม่ได้มีท่าทางดีๆ กับจางชุนเถาที่มาซื้อเหล้าเท่าใด ส่งผลให้จางชุนเถายิ่งเกลียดแม่ม่ายหลิวมากขึ้น
ครั้งนี้จางซิ่วเอ๋อไม่ได้ตักข้าวให้ทุกคน แต่หยิบเหล้าขึ้นมารินให้ทุกคน
นางรินเหล้าให้ท่านหมอเมิ่งก่อน แล้วจึงรินให้บัณฑิตจ้าว ส่วนจางชุนเถาและ้จ้าวเอ้
