วิทยาลัยหลินเจียง ชั้นใต้ดินสองของคณะพละศึกษา
ในห้องเก็บของที่ไร้แสง อุปกรณ์ออกกำลังกายถูกย้ายไปไว้ที่มุมหนึ่ง กลางห้อง ลูกกลมสีน้ำเงินเข้มลอยอยู่กลางอากาศ รังสีที่แผ่กระจายออกมาจากลูกกลมไหลเวียนไปทั่วทั้งห้อง
ชายหนุ่มผิวคล้ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิงแห้งกรังคนหนึ่งกำลังเผชิญหน้ากับลูกกลมแสง ใบหน้าภายใต้แสงสีน้ำเงินเข้มดูหม่นหมอง ชายหนุ่มชื่อหลิงฮว๋า เหมือนกับหน้าตาธรรมดาๆ ของเขา ชื่อก็ธรรมดามาก
หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง เขาหายใจเอาอากาศเบื้องหน้าเข้าไปอย่างสุดกำลัง บางครั้งก็มีกลุ่มควันเหมือนควันบุหรี่ลอยออกมาจากลูกกลมแสง นำความเย็นสบายเล็กน้อยเข้ามาในปอด ทุกครั้งที่หายใจ จะเห็นได้เลาๆ ว่าร่างกายของเขาจะแข็งแรงขึ้นเล็กน้อย
“จุดรวมพลังปราณ…”
หลิงฮว๋าพึมพำกับตัวเอง สายตาจ้องมองลูกกลมแสงเบื้องหน้าอย่างหลงใหล ความปรารถนาในดวงตาราวกับว่าทุกสิ่งในโลกนี้เทียบไม่ได้กับลูกกลมแสงเบื้องหน้าแม้แต่น้อย
“ตุ้บ-ตุ้บ-ตุ้บ”
ประตูเหล็กชั้นหนึ่งดังปังๆ แม้จะส่งมาถึงชั้นใต้ดินสองจะเบามากแล้ว แต่ในหูของเขากลับชัดเจนราวกับอยู่ข้างหู ใบหน้าของเขาฉายแววหงุดหงิดไม่พอใจ
“แครก”
โซ่เหล็กพันรอบประตูห้องเก็บของ หลิงฮว๋าเดินไปที่ประตูห้องเก็
