บทที่ 281 ดุดัน
ใครจะรู้ว่าจะมีหวังกลากเกลื้อนคนต่อไปหรือไม่
นางขึ้นชื่อเรื่องความดุดัน แม้จะไม่ถึงขนาดที่ทำให้บรรดาคนที่คิดไม่ดีเกิดความหวาดกลัวได้ แต่อย่างน้อยก็สามารถหลีกเลี่ยงปัญหาจำนวนหนึ่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ
อย่างน้อยก็ต้องให้คนอื่นรู้ว่าถึงนางจะเป็นแม่ม่ายก็ใช่ว่าจะมารังแกกันได้ง่าย ๆ
จางซิ่วเอ๋อกดเศษโอ่งในมือกับร่างแม่เฒ่าเถา ครั้งนี้จางซิ่วเอ๋อออกแรงหนัก แม่เฒ่าเถาโดนบาดลึกจริง ๆ จนโอดโอยออกมา
“เจ้าทำอะไรน่ะ ปล่อยข้านะ” แม่เฒ่าเถาพยายามดิ้น
เวลานั้น แม่เถาจะเข้าไปช่วย แม่เฒ่าจางเห็นแบบนั้นจะยอมให้แม่เถาไปช่วยได้อย่างไรกัน นางจับตัวแม่เถาไว้หมับและหยิกแขนแม่เถาอย่างแรง “เจ้ายืนเฉย ๆ ตรงนี้เลยนะ ถ้าเจ้ากล้าไปช่วยข้าจะให้ลูกชายข้าหย่ากับเจ้า!”
แม่เถาได้ยินดังนั้นก็ตกใจ
หย่ากับนาง?
แม้นางไม่คิดว่าจางต้าเหอจะเชื่อฟังแม่เฒ่าจาง แต่จู่ๆ ได้ยินแม่เฒ่าจางพูดแบบนี้แม่เถายังรู้สึกตกตะลึงสุดขีด
มีสิทธิ์อะไรมาหย่ากับนาง? นางให้กำเนิดลูกชายกับตระกูลจางถึงสองคนเชียวนะ!
บัดนี้แม่เฒ่าจางกลับคิดจะให้ลูกชายหย่ากับนาง!
แม่เถารู้สึกว่าความอดทนของตัวเองที่มีต่อแม่เฒ่าจางนั้นถึงขีดสุดแล้ว บัดนี้นางไม่อยากจะทนแม่เฒ่าจาง
