บทที่ 278 ผู้ใหญ่บ้านโมโหแล้ว
“ทั้งหมดฟังข้า!” ตอนนี้ผู้ใหญ่บ้านซ่งเองก็ขุ่นเคืองขึ้นมาบ้างแล้ว
เขาคิดว่าตนเองก็พยายามฟังแล้ว แต่ฟังไปฟังมา กลับได้ยินแต่คำพูดด่าทอกันราวแม่ค้าปากตลาด
ยามที่สตรีด่าทอกัน บางครั้งมันก็ไม่น่าฟังยิ่งกว่าบุรุษด่ากันเสียอีก!
แม่เฒ่าเถาถลึงตาใส่จางซิ่วเอ๋ออย่างไม่พอใจ คันปากอยากจะพูดแต่เกรงกลัวผู้ใหญ่บ้านซ่งอยู่ จึงทำได้เพียงหุบปากลง
ผู้ใหญ่บ้านซ่งชี้นิ้วไปที่จางซิ่วเอ๋อแล้วพูด “เจ้าเป็นคนพูดก็แล้วกันว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่? ”
“ทำไมนางถึงได้พูดก่อน? ข้าจะพูด!” แม่เฒ่าเถาพูดขัดผู้ใหญ่บ้านซ่ง
เมื่อผู้ใหญ่บ้านซ่งได้ยินเช่นนั้น เขาก็อารมณ์เสียเป็นอย่างมาก
จางซิ่วเอ๋อพูดอย่างเศร้าโศก “ในเมื่อนางอยากพูด งั้นก็ให้นางพูดเถอะ”
จางซิ่วเอ๋อพูดแบบนี้ แน่นอนว่าผู้ใหญ่บ้านซ่งไม่ได้คัดค้านอะไร
เหตุที่ตอนนี้จางซิ่วเอ๋อบอกให้แม่เฒ่าเถาพูดก่อน ไม่ใช่เพราะกลัวแม่เฒ่าเถา แต่เป็นเพราะจางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าการที่แม่เฒ่าเถาพูดก่อนจะทำให้ทุกคนไม่ชอบแม่เฒ่าเถา
ตามนิสัยของแม่เฒ่าเถาแล้ว ตอนนี้ยังสามารถพูดได้อย่างไม่แข็งกระด้างและมีเหตุผลอีกหรือ?
หากเรื่องนี้สามารถทำให้แม่เฒ่าเถาดูมีเหตุมีผลได้ก็ช่างมันเถอะ แต่ปัญห
