ซิ่วเอ๋อจ้างรถของเขาอยู่ครั้งหรือสองครั้ง แม้ว่าผู้เฒ่าหลี่จะไม่รู้ว่าจางซิ่วเอ๋อมีเงินอย่างไร แต่ผู้เฒ่าหลี่ก็จำได้ว่าเถ้าแก่คนนั้นเมื่อต้องเผชิญหน้ากับจางซิ่วเอ๋อ ต่างแสดงออกอย่างนอบน้อม
หากจางซิ่วเอ๋อมีความสามารถเช่นนี้ แล้วนางจะไร้เงินได้อย่างไร?
ผู้เฒ่าหลี่ไม่ค่อยเชื่อข่าวลือในหมู่บ้าน ในสายตาของผู้เฒ่าหลี่ ตระกูลเนี่ยอาจจะให้เงินแก่จางซิ่วเอ๋อมากพอแล้ว
ภายใต้สถานการณ์ปกติ แม้ว่าผู้เฒ่าหลี่จะรีบร้อนหาเงินในคืนนี้ แต่เขาก็ไม่ได้ออกมาด้วยความปรารถนาพิเศษ
หลังจากหมดงานคืนนี้ ทั้งคนและวัวต้องพักผ่อน
แต่เนื่องจากได้ยินว่าจางซิ่วเอ๋อต้องการรถ ผู้เฒ่าหลี่จึงไม่ลังเลเลย
เขาเป็นคนโสด ไม่มีใครในหมู่บ้านจะเคารพเขา ต่อให้นั่งรถของเขา ให้เหรียญทองแดงกับเขาสองเหรียญก็ยังมีคนแสดงท่าทางราวกับว่าทำบุญทำทาน!
บางคนรู้สึกว่าการให้เงินเขาเป็นเรื่องไม่จำเป็นและจงใจโกง
เขาใช้เงินที่สะสมมาทั้งชีวิตเพื่อซื้อเกวียนนี้!
วัวตัวนี้ไม่สามารถใช้งานมันได้ตลอดไป โดยเฉลี่ยแล้ววันนี้เขาจะได้รับเหรียญทองแดงเพียง 10 เหรียญทองแดงเท่านั้น หนึ่งปีมานี้ ต่อให้เป็นธุรกิจที่ดี ก็ไม่เกิน 5 ตำลึงเงิน
ทั้งวัวและรถต้องเสียเงิน 15 เหรี
