คนไปเชิญท่านหมอเถอะ”
จางซิ่วเอ๋อได้สติกลับมาในทันที นางคงต้องไปหาหมอแล้ว
ต่อให้ตอนนี้แม่โจวไม่มีอะไรแล้ว แต่ยังมีจางซานหยาที่สลบอยู่
จางซานหยาเพิ่งถูกแม่เฒ่าเถาทุบตีจริง ๆ!
จางซิ่วเอ๋อรีบพูด “ใครสามารถช่วยข้าเชิญท่านหมอได้บ้างไหม?”
แต่หลังจากพูดประโยคนี้ออกมา จางซิ่วเอ๋อก็รู้สึกว่ามันไม่เหมาะสม แล้วใครจะมาช่วยนางเชิญท่านหมอในเวลานี้? คืนนี้ใครอยากจะช่วยนางบ้าง?
“ข้ามี 50 เหรียญทองแดง!” 50 เหรียญทองแดง ต่อให้จ้างรถไป ตอนกลับมาก็ยังเหลืออีก 20 เหรียญ! จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่านางให้ค่าตอบแทนมากมาย
แต่ไม่มีใครสนใจจางซิ่วเอ๋อ
ไม่ใช่ว่าไม่มีใครหวั่นไหวกับเงิน
แต่ทุกคนคิดว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นแม่ม่ายตัวน้อย ถ้าช่วยจางซิ่วเอ๋อแล้ว เกิดมีใครบอกว่าพวกเขากับจางซิ่วเอ๋อเป็นชู้กันล่ะ?
ต่อให้เป็นคนที่นิสัยไม่ค่อยดี ก็ไม่อยากเกี่ยวข้องกับแม่ม่ายตัวน้อย
ถ้าจวี๋ฮวาหรือสามีของจี๋ฮวาอยู่ที่นี่ บางทีพวกเขาอาจยินดีที่จะช่วย
แต่ตอนนี้จวี๋ฮวาพาสามีของตนกลับบ้านแล้ว ในหมู่บ้านนี้จึงไม่มีใครเป็นสหายของจางซิ่วเอ๋ออีก…
เมื่อจางซิ่วเอ๋อคิดถึงเรื่องนี้ นางก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที “จ้าวเอ้อร์หลาง ใครก็ได้ช่วยข้าเรียกจ้าวเอ้อร์หลางที!”
แม้ว่าคนในหมู่บ้านจะไม่เต็มใจที่จะไปตระกูลจ้าว แต่การไปตระกูลจ้าวก็ไม่ใช่เรื่องยาก อะไรก็ไม่ต้องเข้าไป แค่ตะโกนออกไปข้างนอกก็พอแล้ว
ตอนนี้มีคนไปช่วยจางซิ่วเอ๋อเรียกจ้าวเอ้อร์หลางมา
ถ้าไม่ใช่
