ลูกสาวคนนี้กลับมาพูดอะไร นางก็ไม่กล้าไปสร้างปัญหาที่บ้าน
ต้องรู้ก่อนว่าหัวหน้าหมู่บ้านที่นี่เกี่ยวข้องกับที่ว่าการอำเภอ! แม้ว่าสำหรับราชสำนักแล้ว ตำแหน่งนี่ไม่ได้เป็นหัวหน้าขุนนาง แต่สำหรับชาวบ้านธรรมดาแล้ว หัวหน้าหมู่บ้านก็เป็นสัญลักษณ์ของความร่ำรวยและอำนาจแล้ว
แม่เฒ่าเถาได้ยินดังนั้นก็มองแม่เฒ่าซ่งที่ตอนนี้เชิดคางขึ้นเหมือนกับแม่ไก่กำลังโมโห อย่างอดรู้สึกเสียใจไม่ได้
นางพึมพำเสียงเบาว่า “ผู้ใหญ่บ้านมาจริง ๆ หรือ? ”
ผู้ใหญ่บ้านซ่งยืนอยู่ข้างๆ เขาเพิ่งได้ยินแม่เฒ่าเถาด่าเขาว่าตาย!
ตอนนี้ผู้ใหญ่บ้านซ่งโมโหจริง ๆ ผลที่ตามมาหลังโทสะของเขาร้ายแรงมาก!
คนตระกูลเถากล้ารังแกแม่เฒ่าซ่ง นี่มันเป็นการตบหน้ากันชัด ๆ ไม่พูดถึงเรื่องนี้ แล้วยังกล้าสาปแช่งเขาอีก!
เมื่อถึงวัยนี้ผู้ใหญ่บ้านซ่งก็กลัวตายบ้างแล้ว
พอได้ยินคนอื่นพูดแบบนี้ ผู้ใหญ่บ้านซ่งจะมีความสุขไหม?
ผู้ใหญ่บ้านซ่งดูผิวเผินเหมือนจะสงบนิ่ง แต่ในใจเริ่มคิดหาวิธีล้างบางตระกูลเถาทั้งหมด
ผู้ใหญ่บ้านซ่งสามารถเป็นถึงหัวหน้าหมู่บ้านได้ จะเป็นคนโง่ไร้สมองได้อย่างไร? ผู้ใหญ่บ้านซ่งเป็นคนปกติที่จะเก็บเอาความโกรธเคืองไว้ในใจ และรอเวลาที่จะจัดการคนเหล่านั้นอย่างแน่นอน!
ในฐานะที่เป็นหัวหน้าคน ไม่เพียงแต่ต้องมีวาสนาที่ดีเท่านั้น! ต้องมีหัวคิดด้วย!
ผู้ใหญ่บ้านซ่งกวาดสายตามองจางซิ่วเอ๋อที่กำลังอุ้มจางซานหยาไว้ด้านหน้าแม่โจว จากนั้นก็เอ่ยขึ้นว่า “รีบให้
