ก็ไม่ใช่คนดีเช่นกัน จึงโวยวายขึ้น “ทำไมล่ะ เรื่องนี้ทำได้แต่พูดไม่ได้เช่นนั้นเหรอ! ข้าว่าไม่แน่เจ้าก็อาจสู้แม่เฒ่าจางไม่ได้! ไม่ว่าอย่างไรแม่เฒ่าจางก็ยังมีผู้ชายต้องการ! หญิงชราอย่างเจ้าต่อให้ส่งถึงบ้านก็ไม่มีใครอยากได้!”
เมื่อแม่เฒ่าซ่งได้ยินดังนั้น เลือดลมในหัวใจก็พลุ่งพล่าน!
แบบนี้มันดีแล้วหรือ?
ด่านางน่ะช่างเถอะ แต่กลับกล้าพูดว่านางสู้แม่เฒ่าจางไม่ได้! นางสู้แม่เฒ่าจางไม่ได้ตรงไหนกัน!
เนื่องจากแม่เฒ่าซ่งเป็นภรรยาของผู้ใหญ่บ้านซ่ง แม้ว่าในหมู่บ้านนี้จะไม่สามารถพูดได้ว่าเป็นเผด็จการ แต่ในหมู่บ้านไม่มีใครกล้าล่วงเกินแม่เฒ่าซ่ง นี่จึงกลายเป็นนิสัยที่ไม่อาจทนได้ของแม่เฒ่าซ่ง
แม่เฒ่าซ่งโมโหมาก มาถึงขนาดนี้ ไหนเลยจะยอมปล่อยไปง่าย ๆ!
ทันใดนั้น แม่เฒ่าซ่งก็บุกเข้าไป
ดูจากท่าทางที่คล่องแคล่วของแม่เฒ่าซ่งแล้ว หากไม่ต้องพูดถึงอายุของแม่เฒ่าซ่ง คงไม่มีใครคิดว่าแม่เฒ่าซ่งเป็นหญิงอาวุโสที่อายุมากกว่าครึ่งร้อยปี! ขาและแขนนี้ปราดเปรียวว่องไวยิ่งกว่าสาวใหญ่สาวน้อยบางคนเสียอีก!
แม่เฒ่าซ่งเป็นพวกที่ปฏิบัติการเต็มกำลัง นางจิกผมของแม่เฒ่าเถาไว้แล้วพูดอย่างดุร้าย “วันนี้ข้าจะสั่งสอนเจ้า!”
แม่เฒ่าเถาเองก็ไม่คิดว่าแม่เฒ่าซ่งจะลงมือโดยไม่พูดไม่จา
แต่ตอนนี้แม่เฒ่าเถารู้สึกว่าแม่เฒ่าซ่งกำลังช่วยแม่เฒ่าจางและแม่โจว ในเวลานี้ก็ไม่เกรงใจแม่เฒ่าซ่งเช่นกัน!
ผู้ใหญ่บ้านซ่งเองก็ตะลึงงันเช่นกัน เขาไม่ทันได้ตั้งตั
