้ก็คือแม่เถาและแม่เฒ่าเถาสองแม่ลูก
เมื่อเห็นสองแม่ลูกกำลังจะวิ่งเข้ามาดึงแม่โจว จางซิ่วเอ๋อก็ร้อนใจ
อย่าว่าแต่นางกับแม่โจวที่สมรู้ร่วมคิดกันจริง ๆ เลย… เมื่อจางซิ่วเอ๋อเห็นคนมากมายอยู่ข้างนอก นางก็รู้ว่าถ้าคนเหล่านี้บุกเข้ามาจริง ๆ นางคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา
แทนที่จะรอให้คนเหล่านี้วิ่งเข้ามาดูแม่โจวด้วยความโกรธเคือง นางควรจะปล่อยให้แม่โจวสลบไปก่อน
เมื่อเวลานั้นมาถึง คนเหล่านี้ที่เห็นแม่โจวกำลังจะตาย อย่างน้อยก็ต้องเก็บอาการบ้าง เพราะกลัวว่าตนจะเป็นคนฆ่าแม่โจว
ดังนั้นจางซิ่วเอ๋อจึงปรึกษากับแม่โจวว่าจะแสดงละครเช่นนี้
แม้ว่าจางซิ่วเอ๋อและแม่โจวจะไม่ได้สมรู้ร่วมคิดกัน แต่แม่โจวก็สลบไปจริง ๆ ในเวลานี้จางซิ่วเอ๋อไม่สามารถปล่อยให้แม่เฒ่าเถาและแม่เถาเข้าใกล้แม่โจวได้
สตรีสองคนนี้ไม่มีใครเป็นคนดี!
พวกนางอาจกลัวว่าแม่โจวจะตาย แต่พวกนางอาจจะอยากเอาเด็กในท้องแม่โจวออก!
จางซิ่วเอ๋อเข้าใจดีว่าเด็กคนนี้มีความหมายต่อแม่โจวอย่างไร แน่นอนว่าในเวลานี้ไม่มีทางที่ทั้งสองคนจะทำได้
ยิ่งไปกว่านั้น จางซิ่วเอ๋อยังรู้สึกว่าเด็กคนนี้ต้องพบเจอกับชีวิตที่แสนสาหัสตั้งแต่ยังไม่เกิด นางทนเห็นเด็กผู้นี้เป็นแบบนี้ไม่ได้จริง ๆ เขาอาจตายโดยไม่มีโอกาสลืมตาดูโลกนี้
เด็กคนนี้เป็นน้องชายแท้ ๆ ของซิ่วเอ๋อ! แม้ว่าเจ้าของเดิมจะตายไปแล้ว แต่จางซิ่วเอ๋อก็ยังรู้สึกว่าเด็กในท้องของนางโจวนั้นเชื่อมต่อกันด้วยสายเลือด
แม้ว่านางจ
