กขอโทษจางซิ่วเอ๋อและต้องการสารภาพกับจางซิ่วเอ๋อและชดเชยให้กับนาง
ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นแบบนี้ได้?
เถี่ยเสวียนรู้สึกว่าเจ้านายของเขาดูผิดปกติไปจากที่เคยเป็น เขาไม่เข้าใจความคิดของเจ้านายเอาเสียเลย
เนี่ยหย่วนเฉียวย่อมไม่บอกเรื่องเมื่อคืนออกไป แค่พูดประโยคหนึ่งว่า “ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ควรรับผิดชอบนาง”
เถี่ยเสวียนรู้สึกว่านี่เป็นเรื่องไร้สาระ เขาถามอะไรไม่ออก
แต่เถี่ยเสวียนก็คาดเดาอยู่พักหนึ่ง ว่าเจ้านายคงจะอยู่ที่นี่นานเกินไป ครั้นเห็นจางซิ่วเอ๋อเป็นแม่ม่ายตัวน้อยที่ใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ในใจก็รู้สึกผิด จึงอยากรับผิดชอบ
แม้เถี่ยเสวียนจะคิดเช่นนั้น แต่เขาก็ไม่แน่ใจนัก เพราะเจ้านายของเขาเป็นคนที่มีความคิด ถ้าเป็นเพราะความรู้สึกผิด เจ้านายของเขาสามารถชดเชยจางซิ่วเอ๋อได้เป็นพัน ๆ วิธี
เถี่ยเสวียนคิดกับตัวเอง ถึงเขาจะรู้สึกว่าความคิดของเจ้านายค่อนข้างแปลกพิลึกไปหน่อย แต่ถ้าจางซิ่วเอ๋ออยู่กับนายท่านของเขาจริง ๆ มันก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้น
หลังจากอยู่ด้วยกันมาเป็นเวลานาน เขาต้องยอมรับว่าจางซิ่วเอ๋อเป็นสตรีนิสัยดีมาก
นางดูแลตัวเองได้และเข้มแข็งพอ แตกต่างจากสตรีอื่นที่เรียนรู้เพียงการร่ำไห้และแต่งหน้าหนา ๆ ทุกวัน
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือนางไม่มีเจตนาอื่นต่อเจ้านายของเขา!
ต้องรู้ก่อนว่าสตรีที่มักจะเข้าใกล้เจ้านายของเขาล้วนเป็นนางปีศาจงูในคราบมนุษย์!
แต่… เถี่ยเสวียนยังคงกังวลอยู่
เขาลังเลที่จะพูดขึ้น
