ย่างจริงจัง
เถี่ยเสวียนไม่สามารถพูดอะไรได้อีก เจ้านาย! เจ้านาย! ข้าเพิ่งพูดไปเสียมากมาย ทำไมท่านถึงจำประโยคนี้ไว้เล่า ปัญหาคือนี่ไม่ใช่ประเด็นที่ข้าอยากจะสื่อเลยสักนิด!
ความหมายของเขาก็คือแค่ต้องการทำให้เนี่ยหย่วนเฉียวอย่าทำอะไรหุนหันพลันแล่นเกินไป! เขาต้องเข้าใจความคิดของจางซิ่วเอ๋อและค่อยลงมือทำ!
ด้วยวิธีนี้เจ้านายของเขาจะไม่เสียใจในภายหลัง และจางซิ่วเอ๋อก็จะไม่เสียใจในภายหลังเช่นกัน
อีกทั้งเขารู้สึกว่าการใช้วิธีนี้สามารถถ่วงเวลาได้สักระยะหนึ่ง เขากับเจ้านายยังมีเรื่องใหญ่ต้องทำอีก! ถ้าเจ้านายมัวแต่จดจ่ออยู่กับจางซิ่วเอ๋อ แล้วเมื่อใดกันที่พวกเขาจะทำภารกิจสำเร็จ?
แต่นายท่านดูเหมือนจะไม่ฟังอะไรอย่างอื่นแต่กลับจำประโยคนี้ได้!
เถี่ยเสวียนลูบหว่างคิ้วของเขา พยายามสงบสติอารมณ์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาไม่อาจเป็นบ้าได้ ใช่แล้ว คนที่อยู่ตรงหน้าเขาคือเจ้านายของเขา เขาไม่อาจโกรธเคืองเจ้านายของเขาได้
เถี่ยเสวียนสงบสติอารมณ์ลงและพูดอย่างจริงจัง “เจ้านาย นั่นเป็นแค่การคาดเดาของข้าเท่านั้น เรื่องที่จางซิ่วเอ๋อมีใจให้ใครหรือไม่ นั้นคงต้องถามนางเอง ”
เนี่ยหย่วนเฉียวพยักหน้าแล้วพูดอย่างจริงจัง “เช่นนั้นก็ดีแล้ว”
เถี่ยเสวียน “…”
…………………………………………………………………………………………………………………………
สารจากผู้แปล
สงสารเถี่ยเสวียน เป็นทุกอย่างให้เจ้านายแล้วจริง ๆ
ไหหม่า(海馬)