บทที่ 251 การแลกเปลี่ยน
คุณชายฉินฟังแล้วแทบกระอักเลือด จางซิ่วเอ๋อจ้องเขาตั้งนานพูดได้แค่นี้เองหรือ?
เขานึกว่าจางซิ่วเอ๋อจะพูดอะไรอย่างอื่นเสียอีก!
ตัวคุณชายฉินเองก็บอกไม่ถูกว่าเขาหวังให้จางซิ่วเอ๋อพูดอะไร
แต่เขามีความรู้สึกบางอย่างในใจว่าต่อให้จางซิ่วเอ๋อพูดอะไรที่ ‘ไม่สมควร’ นอกจากเขาจะไม่ติเตียนจางซิ่วเอ๋อแล้วยังจะรู้สึกตลกอีกด้วย
แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าจางซิ่วเอ๋อจะพูดเรื่องนี้
คุณชายฉินที่สูงส่งสง่างามมาตลอดยังอารมณ์เสียได้เพราะจางซิ่วเอ๋อ
เวลานี้เขาชักขุ่นเคือง กัดแป้งย่างไส้กุยช่ายอย่างแรงเหมือนกำลังโกรธใครสักคน
จางซิ่วเอ๋อเห็นแบบนั้นก็หัวเราะออกมา “นี่อย่างไรเล่า ข้าว่าท่านในตอนนี้ดูเป็นมนุษย์มนาขึ้นเยอะ ดูน่ารักขึ้นเยอะด้วย ไม่เหมือนเมื่อครู่นี้ที่ทำท่าทำทางเหมือนทุกอย่างอยู่ในการควบคุม น่ารังเกียจชะมัด”
ใช่แล้ว จางซิ่วเอ๋อรู้สึกว่าคุณชายฉินวางตัวสูงส่งเกินไป ประหนึ่งวางแผนได้ถูกทุกอย่าง สามารถควบคุมได้ทุกอย่าง
“ต่อให้เป็นคุณชายที่สูงส่งขนาดไหน ตอนกินแป้งย่างไส้กุยช่ายก็ต้องมีกุยช่ายติดฟันบ้างสิ” จางซิ่วเอ๋อมองคุณชายฉินตรงหน้าที่ดูเหมือนจะเก็บบุคลิกไม่อยู่ด้วยความพอใจ
คุณชายฉินในตอนนี้ไม่มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่บนใบหน้าแล้ว
จางซิ่วเอ๋อแอบแค่นเสียงในใจ เมื่อครู่นี้คุณชายฉินคิดจะเกี้ยวนางหรือ!
ใช่แล้ว จางซิ่วเอ๋อคิดแบบนี้แหละ คำพูดของคุณชายฉินที่ว่านางกังวลว่าเขาจะมองตนอย่างไรนั
